Floribunda Samuela Darragh McGredy z roku 1979. Jak sam stwierdził: “ma szczególne miejsce w moich uczuciach, ponieważ jest to pierwsza róża, którą całkowicie wyhodowałem w Nowej Zelandii.”

Kwiaty różowe z białymi brzegami, czasami białe środki kwiatu, półpełne/20-25 płatków/, mocno pachnące i jak n a floribundę duże gdyż ich średnica na ogół przekracza 10cm.Roślina wiąże przez sezon nieprawdopodobnie dużo, płasko otwierających się kwiatów. Równie prawdziwe byłoby stwierdzenie, że Regensberg wygląda staroświecko i bardzo nowocześnie. Ma ponadczasowy wdzięk i swobodę, które charakteryzują wiele starych róż, ale jest zgodny z trendem w kierunku nisko rosnących, wyjątkowo swobodnie kwitnących kwiatów floribund.

Krzew około 50cm wysokości, przypominający róże karłowe,  szeroko rozkładający się, wymaga znacznie więcej miejsca niż to się początkowo wydaje.

Roślina o dobrym wigorze o bardzo dobrej odporności na choroby grzybowe. Doskonały do uprawy pojemnikowej. Mrozoodporność 6 strefa usda.

Pochodzenie: Geoff Boycot x Old Master . Fotografia: Marian Sołtys Ogród Botaniczny Warszawa 2008 i w Arboretum Borova Hora 2011. oraz przez uprzejmość Pani Valentina Alexandrova.

Jeszcze oddajmy głos hodowcy:

“Równie prawdziwe byłoby stwierdzenie, że Regensberg wygląda staroświecko i bardzo nowocześnie. Ma ponadczasowy wdzięk i swobodę, które charakteryzują wiele starych róż, ale jest zgodny z trendem w kierunku nisko rosnących, wyjątkowo swobodnie kwitnących kwiatów floribund. Ma szczególne miejsce w moich uczuciach, ponieważ jest to pierwsza róża, którą całkowicie wyhodowałem w Nowej Zelandii.
Nie sądzę, aby ktokolwiek mógł być całkowicie pewien, że zmiana pracy jest słuszna. Wiedziałem, jak uprawiać róże w warunkach irlandzkich. Wiedziałem, jak je wybrać. Ale faktem było, że miałem niewiele wspólnego z codziennym uprawą roślin. Jadąc do Nowej Zelandii stanąłem przed sytuacją, w której wszystko robiłem sam hybrydyzując, zbierając, selekcjonując kompost podlewanie – wszystko. do tego klimat był inny. Początkowo mieszkałem w Auckland i miałem swoje sadzonki w Levin, w odległości około 570 km, więc widziałem je raz w tygodniu, a nie codziennie. Żeby skomplikować sprawę, prawdziwym zabójcą w Nowej Zelandii jest mączniak rzekomy, a nie prawdziwy. nie tylko powoduje opadanie liści, ale całkowicie psuje kwiaty. Nie można wybrać róż, gdy w jakimkolwiek stopniu występuje ta pleśń, ponieważ kwiaty mają inny kolor, rozmiar i kształt, otwierają się inaczej i źle umierają. To zupełnie nowa technika wyhodowania róż.

Regensberg udowodnił mi, że wciąż mogę wyhodować zwycięzcę – bardzo ważne dla mojego ego, a także mojego portfela. Gdybym jutro pojechał  na moje pole testowe, nadal mógłbym dojść dokładnie do tego miejsca, w którym go po raz pierwszy zobaczyłem. Roślina jest niska, ale bardzo energiczna, kwitnie jak szalona, ​​wytrzymuje zróżnicowane warunki pogodowe i wygląda dobrze od początku do końca. Nigdy nie miałem wątpliwości co do jego sukcesu.
W 1978 roku odwiedzili mnie Wili i Lotte Gunthart z Regensberg w Szwajcarii. Lotte to jedna z czołowych malarzy kwiatów naszego pokolenia. Zakochała się w moim różowo-białym dziecku i poprosiła mnie, abym nazwał je wioską w której mieszka.
To róża urocza, wdzięczna, inna niż wszystkie, dobrze rośnie prawie wszędzie. Samuel McGredy IV.”  Look to the rose” strona 33-34.