Róża damasceńska. Wyhodowana w Anglii przed 1827 rokiem. Inna nazwa to Leda, biorąca sie zapewne z urody płatków, które wyglądają jak gdyby je ktoś pomalował po brzegach szkarłatną farbą. Bardzo ciekawy kwiat, w mleczno białym kolorze  rozwijający się z czerwonych pąków z czerwono różowymi brzegami płatków. Kwiaty są luźno zbudowane z około 25 płatków,po  rozwinięciu się ukazują button eye. Kwiaty  silnie pachnące, kwitną raz w roku, ale bardzo często pojawiają się również sporadycznie kwiaty ku jesieni. Jest również różowa forma tej róży, o takiej samej nazwie, o wiele bardziej upowszechniona na kontynencie a zwłaszcza we Francji. Jednakże w książkach częściej spotkamy formę pstrokatą, jest poprostu bardziej fotogeniczna.Krzew dorasta do 1,3m . wysokości. Mrozoodporność taka jak i innych róż damasceńskich 4 strefa usda. Krzew przycinamy po skończonym kwitnieniu, jednakże należy mieć na uwadze to iż kwitnie ona na pędach  dwuletnich i starszych.

Leda, królewna etolska jest postacią z mitologii greckiej, była żoną Tyndareosa – króla Sparty. Owóż to urodziwe dziewczę Zeus uwiódł podstępem przebrawszy się/przybrawszy postać/ za łabędzia. Jedno z dzieci z tego związku/czyżby kilka razy podstępnie uwodził?/ to słynna piękna Helena, pretekst do awantury Trojańskiej. Ponadto jeszcze powiła Klitajmestrę oraz Kastora i Polluksa. Leda i łabędź to bardzo popularny motyw w sztuce.

Pochodzenie: Sport od różowej formy Leda?. Zapewne dlatego też od czasu do czasu możemy zaobserwować pojawiające się kwiaty charakterystyczne dla różowej Ledy.

Po wpisie Pani Majki  Wyciślik , sprawa wymaga szerszego potraktowania. Otóż w Książce Brenta Dickersona  ”The Old Rose Adventurer”,  na stronie 79, znajdziemy nst. cytat z “Revue Horticole”, rok 1829. ” Pink Leda, odmiana godna tego by pojawiać się we wszystkich ogrodach. Jej kwiaty są w najpiękniejszej formie koloru liliowo karminowego, ale gdy nie ma zapewnionej dobrej opieki, lub rośnie na złej glebie, traci wszystkie swoje walory.” Czyli mamy odmianę Pink Leda, którą Dickerson datuje na rok 1827. Pod hasłem  Pink Leda MHF podaje odmianę z notatką, że odkryta przez nieznanego rosarianina przed rokiem 1949, ale też zawiera cytaty wymieniające ta odmianę w roku 1836. Tenże sam wpis zawiera cytat z komentarzem Petera Bealesa w który sugeruje, że być może Leda jest sportem  jest to sport od Pink Leda . Inne sugestie mówią, że Painted Leda rozpowszechniona była w Anglii , natomiast forma różowa we Francji.

Dlaczego zatem napisałem, że to sport od Pink Leda, choć nie ma na to jednoznacznych kwitów. A to dlatego, że są udokumentowane przypadki rewersji Panted Damask do  form różowych. Czy więc ma Pani prawo powiedzieć , że było dokładnie odwrotnie. Myślę, że i tą tezę dałoby się udowodnić. Dlatego też we wpisie, przy kwestii pochodzenia postanowiłem postawić znak zapytania.