Floribunda.

Hodowca – Hodowla Jana Byczkowskiego z roku 1984.

Pąki kwiatowe stożkowate , długości okolo 2,5cm..Kwiaty mają barwę karminoworóżową, w rozkwicie 8cm średnicy, zbudowane są z 12-14 płatków.Zebrane są w duże szczytowe kwiatostany o delikatnym zapachu.

ogród botaniczny uw.2013.

Krzew rośnie silnie do 80 cm. wysokości. Rośliny są zwarte i wyniosłe. Pędy wegetatywne są krępe i sztywne a kwiatostanowe długie. Młode pędy maja odcień brunatny, starsze sa zielonooliwkowe.  Liście 5-7 listkowe, średnio duże, ciemnozielone, błyszczące. Ulistnienie gęste i trwałe. Zastosowanie na rabatach i kwietnikach. Kwitnienie od połowy czerwca.

Fotografie w ogrodzie botanicznym Wrocław 2016 .

Pochodzenie: Sport od odmiany  Sangria

Opis odmiany oparłem o dane zawarte w książce Róże 110 odmian. strona 149. W książce tej nie ma natomiast ani słowa o tym jakie jest pochodzenie nazwy tej odmiany. No cóż, takie były czasy, ale dziś nie ma powodu by to przemilczeć. Otóż jest to róża poświęcona pamięci zakonnicy Alicji Kotowskiej/1899 1939/ - przełożona Zgromadzenia Sióstr Zmartwychwstanek w Wejherowie w latach 1934-1939 - zamordowanej 11 listopada 1939 przez Niemców w lasach Piaśnicy. Tego dnia Niemcy dokonali mordu na polskiej inteligencji Pomorza. W roku 1999, w setną rocznicę jej urodzin, papież Jan Paweł II ogłosił ją błogosławioną.

Cytuję jeszcze jej życiorys – wikipedią -

Córka Jana Kotowskiego i Zofii z Barskich. W 1918 roku wstąpiła do Polskiej Organizacji Wojskowej i będąc już studentką medycyny na Uniwersytecie Warszawskim, wzięła udział jako sanitariuszka Czerwonego Krzyża w I wojnie światowej. W 1920 roku sanitariuszka w szpitalach przyfrontowych. W 1924 roku rozpoczęła studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym, które ukończyła jako mgr biologii. Za niesienie pomocy na froncie została odznaczona krzyżem Polonia Restituta (w 1932 roku).

29 lipca 1922 roku wstąpiła do klasztoru Zgromadzenia Sióstr Zmartwychwstania Pańskiego przyjmując imię Alicja. 30 kwietnia 1929 roku obroniła pracę magisterską z chemii. Podjęła pracę jako nauczycielka i po zdobyciu wymaganych kwalifikacji była przez wiele lat dyrektorką w Wejherowie.

24 października 1939 została aresztowana przez Gestapo i przewieziona do wejherowskiego więzienia. Nieco ponad dwa tygodnie później została rozstrzelana przez hitlerowców w lasach piaśnickich, najprawdopodobniej podczas wielkiej egzekucji (314 ofiar), przeprowadzonej w dniu 11 listopada 1939 roku. Tego dnia widziano ją po raz ostatni, gdy na więziennym podwórzu wchodziła do samochodu ciężarowego wraz z grupką dzieci żydowskich, które trzymała za rączki dodając im otuchy. Ciała siostry Alicji nigdy nie odnaleziono, lecz w czasie powojennych ekshumacji z jednej z mogił w Piaśnicy (tzw. grób nr 7) wydobyto różaniec, jaki nosiły przy pasku siostry zmartwychwstanki.

Beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 w grupie 108 polskich męczenników, ofiar II wojny światowej.