St. Cecilia
English roses. Hodowla Davida Austina z roku 1987. Jej eleganckie i atrakcyjne kwiaty rozwijają się ciagle, pojawiając sie pojedyńczo i w kiściach po 5-10sztuk. Mile i bardzo silnie pachną mirrą z nutą cytrusową. Kolor kwiatów, płowomorelowy a zabarwienie ich, może się zmieniać w zależności od pory roku, środowiska i warunków uprawy czy fazy rozwoju kwiatu. Ogólnie rzecz biorąc jesienne kwitnienie wydaje kwiaty w raczej jaśniejszym odcieniu.
Fotografie – Marian Sołtys w ogrodzie różanym we Florencji 2014.
Krzew o wyprostowanej posturze, dorasta do 1,8m wysokości a pędy ma usiane mnóstwem drobnych brązowych kolców. liście duże, ciemno zielone wyglądem swym przypominają liście róż mieszańców herbatnich. P.Barden pisze: “…Jest jedną z tych różowych róż Austina, która wydaje się, że wytrzymała próbę czasu.” choć z własnego doświadczenia wiem, że wymaga ochrony chemicznej przed chorobami grzybowymi.”
Pochodzenie: Wife of Bath x siewka, choć na temat pochodzenia zdania są zróżnicowane. D.Austin zalicza ją do tzw. Leander Groups. Fotografie: Przez uprzejmość Pani Julia Tadeusz.
Święta Cecylia jest patronem muzyków i muzyki.