Floribunda.

Hodowla – Gijs de Ruiter z roku 1963. To egzotyczne , nie tylko dla nas imię  sprawia kłopot również jego kolegom po fachu, szczególnie anglosasom, którzy ku jego rozdrażnieniu, nazywają go Charlie. Oto co o nim pisze Samuel McGredy IV w swojej książce A Family of Roses strona 80:” To ostrożny i cierpliwy hybrydyzer, jego największym sukcesem hodowlanym była Europeana. Róża ta , zwycięzca AARS za rok 1968, teraz rośnie na całym świecie. On, podobnie jak wszyscy inni ogrodnicy holenderscy, musi zrobić wszystko, aby każdy hektar jego ziemi pracował dla niego maksymalnie wydajnie, a jego stacja badawcza jest modelowym przykładem, w jaki sposób uzyskać dobre róże z maksymalnie skoncentrowanej przestrzeni. On hoduje mniej sadzonek niż reszta z nas, ale dlatego też ma więcej czasu, aby poświęcić się testowaniu każdej uzyskanej siewki. Dlatego prawdopodobnie popełnia mniej błędów niż inni hodowcy i nigdy nie zdarzy mu się wyrzucić coś obiecującego. Jak wiemy to koszmar każdego hodowcy róż.” Tamże strona 81.

 

Kwiaty – Ta duża , intensywnie ubarwiona róża bukietowa ma pełne, dość płaskie kwiaty o średnicy 8-9cm, zbudowane z około 50 płatków, których kolorystyka pasuje do jaskrawych kompozycji z koralowymi i ceglastoczerwonymi kwiatami. Ponieważ kolor tej róży jest nieco przytłumiony, dlatego znacznie lepiej prezentuje się z bliska niż z daleka. Kwitnie bardzo intensywnie. Ma delikatny i przyjemny zapach.

Jest jedną z  tych floribund, które zapewniają nam piękne kwiaty nadające się do cięcia. Pojedyncza   łodyga dostarcza  praktycznie gotowy bukiet prawie dwóch tuzinów dużych, błyszczących czerwonych kwiatów złożonych z około 30 falbaniastych płatków.

Krzew żywotny i trwały dorasta do 90 cm wysokości, a wiec nadaje się na dalsze rzędy rabat mieszanych. Ponieważ jej młode liście są czerwonawe, dobrze prezentuje się w towarzystwie roślin o podobnych cechach jak np: len nowozelandzki. Mrozoodporność strefa 5b. usda. Po obfitym nawożeniu azotem, może być porażana przez mączniak prawdziwy. w latach sześćdziesiątych wraz z Lili Marleen królowała jako róża rabatowa w parkach angielskich.

To niezwykle utytułowana róża. Na jej konto zapiszemy AARS z roku 1968, ale wcześniej w roku 1962 otrzymała wielką godność jaką jest tytuł Złotej Róży Miasta Haga w roku 1962. Było to pierwsze, po 40 latach pracy hodowlanej , tak ważne dla de Ruitera wyróżnienie. Gdy spytano go skąd pomysł na taką nazwę dla róży – miał odpowiedzieć, że to dla równowagi kontynentów. Jest już w handlu odmiana Americana. Dla równowagi  więc postanowiłem swoją różę nazwać Europeana,

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Pochodzenie: Ruth Leuwerik x Rosemary Rose, sama natomiast była jedną z roślin matecznych floribundy Montana hojnie obdarowując ją swoim przepysznym kolorem. foto nr 1 Walentyna Gubała, nr 3 i 4 marian Sołtys na wystawie kompozycji florystycznych w Kutnie 2009, kolejna pochodzi z The Dow Gardens Boogwood.org

Odmiana ta ma już ponad  sześćdziesiąt lat, co we współczesnej hodowli  róż stanowi prawie epokę, ale jej powab nie gaśnie. Zdrowotność pozwala jej nadal rządzić na rabatach różanych a urok kwiatów samych w sobie zapewnia jej należytą uwagę na pokazach kwiatowych o czym możemy się przekonać przeglądając fotografie  z pokazu w Końskowoli 2013.

I jeszcze opis tej odmiany jaki znajdziemy na stronie rozaria.pl. Pana Grzegorza Stypuły gdzie też możemy ją nabyć:  “To obficie kwitnące róże o rozetkowych, około 8 centymetrowych kwiatach. W bardzo czystym czerwonym kolorze. Po pełnym rozwinięciu się kwiatu ukazuje się nam w centrum pęczek jaskrawo – żółtych pręcików. Kwitnie w ilościach hurtowych, w dużych bukietach po 10 – 30 szt. Kwiaty są bardzo trwałe. Dodatkowo nie wypalają się i nie rudzieją na słońcu, co sprawia, że jest to odmiana szeroko rozpowszechniona w krajach o gorącym klimacie. Kwitnie w zasadzie do pierwszych mrozów. Aromat wyczuwalny. Liście róży Europeana bardzo długo zachowują czerwony odcień co dodatkowo nadaje uroku tej odmianie. Krzak gęsty, dość równomierny. W niekorzystne lata wymaga ochrony przed chorobami grzybowymi. Wyśmienicie nadaje się do klombów, obrzeży. Dobrze rośnie w pojemnikach”.
Gdybym zapytał, co jest w Europeanie, co odróżnia ją od innych czerwonych floribund i nadaje jej niepowtarzalny urok, odpowiedziałbym, że listowie. Kiedy jest młode, jest najwspanialsze, krwistoczerwone, a w miarę dojrzewania zmienia kolor na ciemnoczerwono-zielony. Naprawdę wygląda wystarczająco dobrze jako roślina liściasta, nie wspominając o kwiatach. Na szczęście dość łatwo przekazuje te cechy swojemu potomstwu, więc możemy spodziewać się więcej róż o egzotycznych liściach. Europeana byłaby również najcięższą rośliną uprawną ze wszystkich czerwonych róż lub jakiejkolwiek innej floribundy. W fazie kwitnienia roślina jest prawie obciążona kwiatami.
Ale jest i zła wiadomość. Niestety w czasie ulewnego deszczu łodygi, choć dość mocne,  nie dają rady podwójnemu obciążeniu deszczówki i kwiecia. Więc roślina ma tendencję do lekkiego opadania. Ten feler można do pewnego stopnia naprawić, dość mocno przycinając ze skierowanym do wewnątrz oczkiem, ale nigdy nie jest to naprawdę szczęśliwe rozwiązanie. Plamistość również może czasami stanowić problem -  tylko trochę gorzej niż z Lili Marlene.
Wszyscy hodowcy róż są przygotowani do dostrzegania wad róż. Czasami myślę, że jestem zbyt krytyczny w tym względzie, zwłaszcza jeśli chodzi o czarną plamistość. A przecież ta sama róża może być całkowicie wolna od niej w jednym miejscu  a zaatakowana w innym. Samuel McGredy pisze:
“My, hodowcy, mamy również ulubione kreacje naszych konkurentów: jedna z najlepszych rabat Europeany, jakie kiedykolwiek widziałem, znajdowało się na trawniku przed domem Herberta Swima. Występuje powszechnie na północy Europy, ponieważ wydaje się, że przetrwa  ostrzejsze zimy.
O dziwo, nigdy nie otrzymała nagrody Golden Rose of the Hague, chociaż zdobyła złoty medal. Z perspektywy czasu jest lepszą różą niż niektóre róże, które ją zdobyły.  Wciąż  lokowana w najwyższej klasie mimo upływu 20 lat ”

Byłoby niezrozumiałe gdybym po tylu ciepłych słowach o tej róży, na pytanie: czy mam ją swej kolekcji – odpowiedział przecząco . Dlatego posadziłem w 2021 roku mini rabatę złożoną z tych krzewów.