Damasceńska róża parkowa. Wyhodował ją w 1846 roku John Lee natomiast reintrodukował w roku 1912 , Wiliam Paul. Kwiaty białe do jasno różowych o średnicy około 8cm, z czerwonymi akcentami na brzegu płatków o mocnym zapachu, półpełne lub pojedyńcze, rozwijają się z czerwonych pąków ukazując w centrum kwiatu żółte pylniki. Kwitną raz w roku i niestety  stosunkowo krótko ale w czasie kwitnienia  stanowi niezapomniany widok. Róża w typie i bardzo podobna do innej odmiany damasceńskiej - Leda

Krzew wysokości do 1,2m. okryty ładnym, zdrowym listowiem o zapachu jabłek co sugerowało by udział r. eglanteria w jej pochodzeniu. Nie wymaga ochrony chemicznej.  Przycinamy po kwitnieniu, raczej ostrożnie ograniczając się do niezbędnych zabiegów.Dobrze rośnie na własnych korzeniach a więc z powodzeniem może być rozmnażana przez sadzonkowanie. Jest tolerancyjna co do rodzaju gleby  w jakiej ją uprawiamy, może z powodzeniem być uprawiana w miejscach zacienionych.

fotografie w rosarium Pani Małgorzaty Kralki 2013.

Pochodzenie: R.Damascena x Elganteria (r. rubrotincta?)
Synonim: R.Rubrotincta. ale też Margined Lip,Reine Blanche czy też Rosa Damascena Rubrotincta.

Róża ta nosi imię greckiej bogini Hebe , która była boginią wiosny i młodzieży, personifikacją młodości .Hebe była córką Zeusa i jedną z trojga dzieci Hery.Na Olimpie pełniła funkcje podczaszego, nalewała bogom nektar i roznosiła ambrozję. Zaprzegała także konie do rydwanu Hery. Została żoną Herkulesa.fotografia nr2 Elżbieta Sołtys Sangerhausen 2009 oraz Marian Sołtys w ogrodzie Pani Małgorzaty Kralki 2012.