Moje róże – moja pasja

New Century

 fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia 2014 .

Mieszaniec rugosy.

Hodowca -Dr  Walter van Fleet, rok 1900. Nazwa tej odmiany, jaką nadał jej van Fleet wskazywała by że ludzkość niewiele przez ostatnie sto lat się zmieniła. Tak jak podniecaliśmy się  przejściem z dwudziestego do dwudziestego pierwszego wieku . Tak dla naszych przodków przejście do wieku dwudziestego, było  na tyle ważnym wydarzeniem, że posłużyło za pretekst do przydania nazwy dla róży i dr przed nazwiskiem nie chroni przed tym umysłowym zaczadzeniem.

Kwiaty – różowe do pomarańczowo różowych . Jak przejrzałem dostępną w internecie dokumentację, to doszedłem do wniosku, że albo w obrocie handlowym mamy bardzo zróżnicowane, jeżeli chodzi o formy – kwiaty. Albo mamy do czynienia ze zwykłym zamieszaniem na etapie rozpowszechniania tych roślin. Przy czym różnice dotyczą nie tylko budowy i kolorystyki kwiatu ale również wyglądu liści. Ta z Cavrigli, która miałem możność sfotografować jest jak gdyby z innego świata.

Zapach – mocny

Krzew wysokości około 15o cm

Liście – W HMF mamy opisane liście jako “wrinkled” czego o egzemplarzu który spotkałem w Cawriglia powiedzieć się nie da. Możliwe więc, mają tam nie ten egzemplarz. Nawiasem mówiąc,  nie napotkałem nigdzie oryginalnego opisu tej odmiany, nie wiem więc jak  to z tym “lnem” było.

Pochodzenie – r. rugosa alba x Clothilde Soupert.

La Vesuve

 Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses , oraz Les plus belles roses.

Herbatnia/chińska/.

Synonim – Lemesle .

Hodowca – Jean Laffay, rok 1825. Jako ciekawostkę podam, że Georginia Kingsley w wydanej przez siebie w roku 1908 książce “Roses and Rose Growing” przypisuje autorstwo tej róży Rev. James Spruntowi , nie podając jednakże żadnych dowodów. Mam wrażenie, że praktyka ta w Stanach Zjednoczonych w XIX wieku była dość powszechna. Najbardziej spektakularnym przypadkiem jest tu róża American Beauty. Jedni  – mówiąc w skrócie – twierdzą, że została wyhodowana przez amerykańskiego szkółkarza Cook’a, natomiast inni uważają, że odmiana ta przypłynęła z Francji i jest to Mme Ferdinand Jamin. Również dorobek Geschwinda był traktowany po drugiej stronie oceanu dość dowolnie.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 Fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico w Cavriglia 2014.

Kwiaty – różowe z jaśniejszymi rewersami płatków, otwierają się z ciemno różowych, eleganckich pąków. Początkowo są srebrzyście różowe z  morelowymi akcentami zwłaszcza mocno przejawiającymi się w upalną pogodę. Potem ciemnieją. Kwiaty średnicy 9-10 cm złożone są z około 30-40 luźno ułożonych płatków. Kwiaty zawiązują się z reguły po trzy a rozmieszczone są na cienkich szypułkach tworząc zjawisko “kiwających się głów’.

Zapach- mocny, herbaciany.

Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .

 Fotografie – Nina Wroobel, różanka ogrodu botanicznego w Bronx.

Krzew wysokości do 150 cm o rozgałęziających się cienkich  zabarwionych na purpurowo pędach, które mają problemy z utrzymaniem kwiatów. Pędy należy przycinac jak najmniej.

Liście – ciemno zielone – matowe , w młodości  purpurowe.

Pochodzenie -

Ramira

 fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia 2014 .

Mieszaniec herbatni

Synonim – Agatha Christie.

Hodowca – Wyhodowana w firmie Kordes & Sons w roku 1988.

Kwiaty różowe, klasycznej budowy, średnicy 8-9 cm złożone z 25-30 płatków.

Zapach – umiarkowany.

Krzew – jest to klimber o pędach dorastających do 4m długości.

Liście – oliwkowo zielone, skórzastej tekstury.

Pochodzenie -

Rugosa Microphylla

 fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia 2014 .

Pewnego rodzaju ciekawostka przyrodnicza. Zapewne jakiś mieszaniec bądź też spontaniczna mutacja. Nie wyróżnia się w żaden sposób od r. rugosa kwieciem, jedynie jak sama zresztą nazwa wskazuje ma wyraźnie drobniejsze liście. Krzew wysokości  120-150 cm.

Peggy Martin

Tylko intuicyjnie, po obserwacji fotografii, mogę jedynie zasugerować iż jest to jakiś rodzaj mieszańca multiflory.

Synonim –  Peggy Martin – Survival. Skąd ów niecodzienny przydomek jaki uzyskała ta sympatyczna odmiana? Otóż była to jedna z dwu roślin jakie przetrwały  zalanie ich przez słoną wodę. Zdarzyło się to w Nowym Orleanie podczas tego tragicznego huraganu Katrina. W ogrodzie Państwa Martin, który przez dwadzieścia dni zalany był 6 metrową warstwą słonej wody przetrwało tylko Crinum i właśnie ten egzemplarz róży.

 Fotografie – Nina Wroobel, różanka ogrodu botanicznego w Bronx.

Hodowca nieznany.

Peggy Martin była ostoją w Nowoorleańskim Old Garden Rose Society przez wiele lat. Ona i jej mąż, mieszkali w parafii Plaquemines kilka mil od miasta Nowy Orlean.  W swoim ogrodzie mieli wspaniałą kolekcję starych róż, które otaczali pełną miłości opieką. W czasie huraganu wszystko przepadło! Ocalała tylko ona. Jak twierdzi Pani Peggy Martin, otrzymała ta różę od Ellen Dupriest która dostała jej sadzonki od matki, teściowej, Faye Dupriest. Faye z kolei dostała    jej sadzonki od krewnego, który miał ogród  w Nowym Orleanie. Taka by była w przybliżeniu historia tej odmiany.

Kwiaty w delikatnym miękkim różu, kwitnie kiściami , ślicznych, średniej wielkości rozetek różanych. Powtarza kwitnienie.

Zapach – mocny.

Krzew – jest to bujnie rosnący rambler o 3-4 metrowej długości bezkolcowych pędach.

Wszystko to opisałem wg,   Dr. William C. Welch, Profesora Landscape Horticulturist, Texas A&M University. On też wpadł na wspaniały pomysł nazwania tej róży imieniem Pani Peggy Martin i z pomocą Chamblee  Rose Nursery wprowadził do obiegu handlowego. Jeden dolar od sprzedaży każdej sadzonki tej odmiany  zasila fundusz restauracji odbudowy parków ogrodów i terenów zielonych w Nowym Orleanie.

I jeszcze:

“Tutaj, w Bronksie, Peter Kukielski, kurator miejscowego ogrodu różanego zarezerwował kącik swojego dziedzictwa różanego na róże, które mają dla niego szczególne znaczenie: ulubioną różę  Peggy Rockefeller, różową hybryd rugosa, ‘Sarah van Fleet’, otoczona dwoma krzewami, które upamiętniają inną Peggy (Peggy Martin), hodowczynię róż z Delty Missisipi, która straciła swój ogród różany i oboje rodziców na rzecz Huraganu Katrina. Po spuszczeniu wód, znalazła wyłaniającą się z błota nienazwaną różę, która jest obecnie sprzedawana jako „Peggy Martin Survivor Rose”. Obok nich, Kukielski zasadził różę o żółtych kwiatach „Sunny Knockout” ku pamięci własnej matki, która przed śmiercią powiedziała mu, że ilekroć będzie widział żółte róże, będzie oznaczało , że była tu rozmawiając z nim. Teraz dwie Peggy rozmawiają ze sobą, a on dołącza, kiedy tylko może.” The Roses – strona 452.

Anemonerose Ramona

 fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia 2014 .

Mieszaniec laevigata .

Synonimy – Pink Cherokee .

Hodowca – Jak podaje HMF, wyhodował ją L. Wiesener około roku 1885, natomiast do obiegu wprowadził ją 1 roku 1886 Johan Schmidt.

  Fotografie – prze uprzejmość Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .

Kwiaty różowe, przypominające nieco zawilce, lekko cieniowane, pojedyncze, średnicy około 8 cm. Czasem powtarza kwitnienie.

Zapach – bez zapachu.

Krzew – jest to klimber o pędach osiągających ponad 3 m długości. Jest wrażliwa na niekorzystne warunki uprawowe.

Liście – wrażliwe na choroby grzybowe.

Pochodzenie -

Bardzo szybko po już w rok po jej wyhodowaniu, w szkółce Dietrich& Turner wyselekcjonowano czerwony sport, który nazywano różnie. Najczęściej Red Cherokee albo jeszcze barwniej- Ramona. Poza kolorem kwiatów, pozostałe cechy tego mutanta – tak jak w odmianie wyjściowej. Widzimy ją na fotografiach powyżej, które udostępniła -  Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .

Morning Dawn

   Fotografie – Marian Sołtys Ogród różany Florencja 2014.

Jest to tak wielowątkowy mieszaniec, że próba nazwania go np.  mieszańcem wichury – nie będzie wyglądała poważnie.

Hodowca – Wyhodował ją Papa Floribunda, wspaniały hodowca i obywatel – Eugene Boerner w roku 1955.

Kwiaty we wspaniałym ciepłym różu, bardzo zbliżone budowa do klasycznych form, średnicy 11 -12  cm, złożone z około 40-60 płatków.Kwitnie bardzo obficie , znacznie lepiej powtarzając kwitnienie od swej sławniejszej poprzedniczki, czego już o samym wigorze rośliny nie da się powiedzieć.

Zapach – umiarkowany, korzenny.

Krzew – jest to klimber o nieprzesadnym wigorze i luźnej budowy którego pędy dorastają do 3 m długości.

Liście – jasno zielone, półmatowe.

Pochodzenie – siewka New Dawn x RMS Queen Mary .Gdy oglądałem tą odmianę, pomyślałem, że hodowca nie bez powodu nawiązał w nazwie do New Dawn . W kolorystyce kwiatu wyraźnie widzimy wpływ tej wspaniałej odmiany. A jest ona wspaniałym rodzicielem i pozostawiła po sobie długi szereg wspaniałego potomstwa.

Baron Taylor

Fotografia – przez uprzejmość , Pani Kamila Szlązkiewicz, Sangerhausen rok 2013.

Remontantka.

Znaleziona przez nieznanego mi rosarianina  o nazwisku Dugat – około roku 1880.

Kwiaty – jasno różowe. U Brenta Dickersona w “The Old Rose Advisor na stronie 153 możemy przeczytać, że jest bardzo podobna tak z budowy jak i liści do odmiany wyjściowej. Ma tylko ciemniejsze kwiaty. Nadto charakteryzuje się małą stałością mutacji i tendencją powrotu do formy wyjściowej.

Pochodzenie –  sport od John Hooper .

Rita Levi Montalcini

Fotografia pierwsza pochodzi ze strony  Toskańskiego Towarzystwa Ogrodniczego, kolejne Marian Sołtys , kolekcja Barni 2014 .

Floribunda .

Hodowca – Vittorio Barni, rok 1991.

Kwiaty różowe, średnicy 10 cm, złożone z 20-25 płatków. Rewersy płatków ciemniejsze o morelowym odcieniu.

Fotografie – Ogród różany w Monza rok 2018

Zapach – umiarkowany.

Krzew – wysokości do 80 cm.

Liście – ciemno zielone, błyszczące.

Rita Levi Montalcini/ 1909-2012/ to wielka postać, lekarz neurolog, laureatka nagrody Nobla, senator Republiki Włoskiej.

Arosia Ariosa

Mieszaniec herbatni .

Hodowca – Werner Noack, rok 1998.

Kwiaty różowe, średnicy 10 cm , złożone z 20-25 płatków.

Zapach – umiarkowany.

Krzew – wysokości do 80 cm.

Liście średnio zielone, błyszczące.