Moje róże – moja pasja

Abelzieds

Mieszaniec róży rugosa.

Synonim – Abelzjeds .

Hodowca – Dzidra Rieksta/Łotwa/ , rok 1968.

Kwiaty w zasadzie białe z lekkim różowym nalotem, zwłaszcza na zewnętrznych płatkach. Kwiaty średnicy 5-6cm, półpełne, złożone z około 15 płatków. Kwitnie niewielkimi kiściami złożonymi  nawet z kilkudziesięciu kwiatów. Kwitnienie skoncentrowane jest w okresie wiosennym. Powtarza kwitnienie , ale nie jest ono już tak spektakularne jak pierwsze. Jeżeli chcemy zapewnić sobie obfite coroczne kwitnienie , winniśmy skracać jej pędy mniej więcej o jedną trzecią.

Zapach – nieznaczny.

Krzew sporych rozmiarów, do 2m wysokości o nieco wiotkich splątanych, zielonych i bardzo kolczastych  pędach. Mrozoodporność jej nie jest zdefiniowana jednoznacznie. Zapewne gdzieś pomiędzy 4 a 5 strefą usda. W  tej kwestii HMF ewidentnie rozmija się z prawdą.

Liście o wyraźnie zarysowanym rysunku na blaszce liściowej , ale nie pomarszczone jak u rugosy i błyszczące/sic!/.

Pochodzenie - r. rugosa alba Rehder  x Poulsen’s Pink .  Jeżeli miałbym wybrać pomiędzy opisywaną tu Abelzieds i Ritausma – to  nie ma wątpliwości. Ta druga jest bezsprzecznie lepsza. Abelzieds ma jednakże dla rozwoju hodowli róż , niepodważalne zasługi. Stała się bowiem rośliną mateczną innych pięknych odmian autorstwa dr. Rieksty , takich jak:     właśnie*Ritausma *-czy potem *Zaiga*,* Agra* i Parsla.

Fotografie – Marian Sołtys w rosarium Olomouc w roku 2012.

Prosperity

Mieszaniec piżmowy.

Hodowca – Joseph Pemberton , rok 1919.

Kwiaty czysto białe lub o odcieniu kości słoniowej, często przybierające delikatnie różowe odcienie. Kwiaty budowy rozetowej, średnicy do 5cm, luźno zbudowane, złożone z około  15 płatków. Powtarza kwitnienie.

Zapach – lekki/nieznaczny/.

Krzew – odmiana ta ma bardzo zróżnicowaną siłę wzrostu, zależną od warunków środowiskowych. może więc być prowadzona jako klimber, bądź jako solidnych rozmiarów krzew.

 fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia 2014 .

W naszych warunkach klimatycznych nie osiągnie większych rozmiarów i przybierać będzie formę luźnego krzewu. Odmiana ta, w odróżnieniu od innych mieszańców Pembertona, nie wiąże owoców.

Fotografie Regent’s _Park – Queens Mary Garden 2016 .

Liście ciemno zielone, błyszczące.

Pochodzenie – Marie -Jeanne x Perle des Jardins .Około 10 lat później, J. Bentall bliski współpracownik Pembertona, który przejął jego dorobek  , wyselekcjonował delikatnie różowy sport, który nazwał Pink Prosperity.

Fotografia – Nina Wróbel w rosarium im Cervantesa w Barcelonie, oraz przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka Europa Rosarium Sangerhausen 2013.

Rosa Moyesii

Fotografie – Marian Sołtys w rosarium Olomouc 2012.

Species. Róża dzika wywodząca  się z terenu Chin, zasiedla tam  wyższe partie gór w zachodnich  częściach kraju. Nosi także imię Mandarinrose.

Została znaleziona/opisana / przez E.H.Wilsona w roku 1903  lub 1894, / w zależności od źródła/w Chinach i nazwana przez niego nazwiskiem pastora J.Moyes’a  , który go jakiś czas gościł w Chinach.  Według Grahama Thomasa w uprawie w Europie znalazła się w roku 1908.

W dziewiętnatowiecznej Europie, zwłaszcza w Anglii sława łowców roślin była nie mniejsza jak i innych eksploratorów. Powstające na rabunku kolonii jak grzyby po deszczu fortuny wymagały odpowiedniej oprawy w postaci ogrodów . Popyt na nowinki i unikalne egzemplarze roślin był ogromny.  Taki  E.H.Willson, żyjący na przełomie wieku, znalazca tej róży, w czasie swego żywota  raczył był znaleźć w Azji i introdukować do Europy około 2000 odmian roślin.

Kwiaty – pojedyncze, z reguły pięciopłatkowe o średnicy około 7cm. Kwiaty sa na ogół  w kolorze czerwonym, ale ponieważ istnieje wiele form tej róży, spotkamy się też z kwiatami ciemno czerwonymi a nawet różowymi. Kwitnie pojedynczymi kwiatami lub też w niewielkich kiściach kwiatowych. Nie powtarza kwitnienia.

fotografia obok – przez uprzejmość – Pani Joanna Smolińska w rosarium w Powsinie 2012.

Zapach – nie odnotowałem , takoż inne źródła nie odnoszą się do tego tematu. jedynie na stronie Petera Bealesa znajdziemy wzmiankę, że zapach ma charakter śladowy.

Krzew – to duża roślina wyrastająca ponad 3m wysokości. Pędy odginają się łukowato na zewnątrz krzewu. Mrozoodporność wg. HmF to 5 strefa usda. Na fotografii widzimy, że w warunkach Moraw doskonale sobie radzi i jest całkowicie wytrzymała w czasie tutejszych zim. Zakłada wybarwione na pomarańczowo lub jaskrawoszkarłatno, liczne,  raczej duże owoce o bardzo oryginalnym kształcie odwróconego dzbana.

Liście matowe, ciemno zielone, jedenasto lub trzynastolistkowe. Trochę zaskakuje, że liście te w stosunku do rozmiarów krzewu są raczej małe.

Na pewno, spotkamy się też z różnego rodzaju formami uprawnymi. Najbardziej znana to Geranium . Krzew tej odmiany jest nieco mniejszych rozmiarów a wyselekcjonowana została jako siewka odmiany wyjściowej w roku 1938.Oto parę fotografii tej formy

Fotografia  Patsy Cunninghamxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

kolejne fotografie – przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka w szkółkach Schulteissa i w rosarium Glucksburg 2012.

Parę lat później w rosarium van der Goot w Summerville USA spotkałem inną odmianę r. moyesi o nazwie Highdowiensis będącą owocem krzyżówki z mieszańcem herbatnim Kitchener of Khartoum.

Jak widzimy rosa moyesi ma tak silny charakter, że narzuca przemożny wpływ swoim potomkom, tak że  różnice stają się  istotne tylko dla pasjonatów i hodowców.

Madame Tiret

 fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia 2014 .

Mieszaniec róży rugosa

Hodowca – Franz Muller, rok około 1901. Tak jak wiele innych mieszańców tego hodowcy, introdukował Jules Gravereaux.

Kwiaty – jasno czerwone jasno amarantowych, półpełne, powtarzające kwitnienie. Płatki kwiatowe o jaśniejszych rewersach.

Zapach – lekki zapach.

Fotografia Marian Sołtys w ogrodzie Pani Małgorzaty Kralki 2012.

Krzew – Trochę nietypowy i intrygujący to mieszaniec rugosy jako, że jej czerwonawo zabarwione pędy są jak wieść w internecie niesie, praktycznie bezkolcowe.Potwierdza to  Pani Małgorzata Kralka w której kolekcji ta odmiana rośnie.Pędy gładkie z rzadka rozrzuconymi dużymi , haczykowatymi kolcami. Krzew wysokości 120-150cm.Mrozoodporna.

Liście – liście jej również nie mają charakterystycznego dla rugosy wyglądu, są jasno zielone i mają chropowata fakturę  , ale bez pokarbowań.

Pochodzenie- HMF podaje , że to /Pierre Notting x Cardinal Patrizzi/ x inna rosa rugosa Mullera - Germanica. Schulteiss w swojej ofercie handlowej, jest już jednak bardziej wstrzemięźliwy i podaje ogólnie, że to mieszaniec rugosy i jakiejś galijskiej. Patrząc po liściach to jest całkiem możliwe.

Froufroutante Jackie

Współczesny mieszaniec międzygatunkowy. Mały klimber.

synonim – Les Provencelles.

Hodowca – Dominique Massad, rok 2007.

Kwiaty w kolorze kremowo morelowym/ żółto pomarańczowym/ z niewielka domieszką różu.  Kwiaty rozetowe, średnicy 8-9cm, złożone z ponad 40 płatków.

Zapach mocny, owocowy.

Krzewy są rodzajem  niewielkiego klimbera a pędy jego dorastają nawet do 2m wysokości. Przy uprawie lubi stanowiska słoneczne.

Liście – ciemno zielone, matowe.

Pochodzenie -

Fotografie – Przez uprzejmość Pani Olena Kovalova.

Aimable Amie

Fotografie – Marian Sołtys w ogrodzie Pani Małgorzaty Kralki 2012.

Róża galijska.

Hodowca – więcej znaków zapytania jak odpowiedzi. Nawet niezawodny zwykle Brent Dickerson rozkłada bezradnie ręce pisząc , że nie jest w stanie udowodnić daty powstania tej róży mimo, że inne źródła podają rok pre 1818.

Kwiaty kremowo białe z różowym centrum kwiatu. Całość robi doskonałe wrażenie. Wielka szkoda, że na dzień, kiedy to odwiedziłem ogród Pani Małgorzaty nie raczyła bardziej swego kwiatu wyeksponować.

fotografia – Pani Urszula Trętowska.

Zapach mocny.

Krzew wysokości około 120 – 150cm. Mrozoodporność , strefa 4 usda.

Liście – ciemno zielone.

Pochodzenie -

Comtesse de Murinais

Fotografie – Marian Sołtys w ogrodzie Pani Małgorzaty Kralki 2012.

Róża mchowa, choć wokół jej klasyfikacji możemy odnotować bardzo rozbieżne opinie.

Hodowca  - J.P.Vibert, rok 1843

Kwiaty płaskie,białe, pachnące, średnicy do 8cm, złożone z ponad 40 płatków. Nie powtarza kwitnienia.

Zapach  - mocny.

Krzew – osiąga duże rozmiary, pędy osiągają długość ponad 150cm. Swojego rodzaju ciekawostka jest to, że jej pędy są praktycznie bezkolcowe, omszony jest jedynie pąk kwiatowy.

Vibert wyhodował wiele mchowych róż, ale Comtesse De Murinais nie należy do najlepszych, ale mimo to odmiana ta jest szeroko uprawiana na całym świecie.

fotografie – przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka w  rosarium Glucksburg 2012.Liście –  jasno zielone z wyraźnie zaznaczonymi nerwami na blaszce liściowej.

Pochodzenie – nieznane.

Claus Groth

Fotografia – Marian Sołtys w ogrodzie Pani Małgorzaty Kralki 2012.

Mieszaniec róży spinossima / mieszaniec herbatni?/.

Jeżeli mówimy o mieszańcach róży spinossima, to na ogół kojarzy sie nam niejako automatycznie Kordes i jego seria róż Fruhling. Tym razem pokażę dzieło firmy Tantau a konkretnie Mathiasa Tantau z roku 1951. Przyznać trzeba ,że nie gorsze od Kordesów.

Kwiaty różowo łososiowe, z pewną domieszką, przebarwieniami  żółci. Kwiaty duże, do 10cm średnicy, złożone z 20-25 płatków.

Zapach – zapach mocny.

Krzew – pędy długości 150-200cm, forma krzewiasta. Zakłada spore owoce przebarwione bardzo oryginalnie na czekoladowo. Mrozoodporność -?

Liście ciemno zielone – półmatowe.

Pochodzenie – RMS Queen Mary x r.spinossima .

Parfum de l’Hay

Fotografie-  Marian Sołtys w ogrodzie Pani Małgorzaty Kralki 2012.

HMF, klasyfikuje tę odmianę  jako mieszańca róży rugosa. Literalnie rzecz ujmując, winniśmy ją nazwać raczej mieszańcem róży damasceńskiej, ale zewnętrzne jej desygnaty jak kształt kwiatu i ogólny wygląd liści słusznym czynią nazywanie jej mieszańcem rugosas.

  Fotografie: Marian Sołtys – kolekcja własna.

Hodowca – Jules Gravereaux, rok -   1901 .

Kwiaty w kolorze wiśniowo czerwonym/karminowo czerwonym/, średnicy około 10cm. Kwiaty są ładnej, starannej, kulistej budowy, złożone   z około 30-35 płatków. Kwitnie niewielkimi kiściami mającymi tendencję do przewieszania się.

Rycina autorstwa S. Hugard,  pochodzi z wydawnictwa z roku 1902 Les Roses cultivees a L’Hay.

Zapach – ujawnia się bardziej przy wyższej wilgotności i i niższych temperaturach. Wiemy , że Jules Gravereaux, powiedzmy to tak najogólniej, na zlecenie rządu francuskiego pracował nad odkryciem ,wyhodowaniem, takich nowych odmian róż, które nadawałyby się do hodowli na skalę przemysłową  z przeznaczeniem na produkcję olejku różanego. Szło mu to ze zmiennym szczęściem. Opisywana aktualnie odmiana jest jednym z owoców wspomnianych wysiłków a przystąpił do prac nad nią zaraz po powrocie z misji rządowej w Bułgarii. Nazwa nadana przez hodowcę sugerowała by jakieś nadzwyczajne walory zapachowe tej odmiany. Również Graham Thomas w swojej Rose Book z lekka sobie podkpiwa z tej nieco napuszonej, zapowiadającej nie wiadomo co  - nazwy. Dziś odmianę tę cenimy bardziej za ładny czerwony kolor kwiatów.

fotografia – przez uprzejmość Pan Tadeusz Kurek

Krzew po rugosowemu ościsty, wysokości do 150cm, mrozoodporny. Wiemy , że szkółki rodziny Cochet również interesowały się możliwościami jakie daje rosa rugosa. Znajdowały się one stosunkowo niedaleko bo około 40 km na południowy wschód od pól testowych Gravereaux w Grisy-Suisnes. a Charles Cochet-Cochet  współpracował  z Jules i był bardzo zainteresowany ustaleniami jakie ten w czasie wzmiankowanej podróży poczynił.

Liście ciemno zielone, dość wyraźnie pokarbowane.

Pochodzenie - /Summer Damask x General Jacqueminot/ x r.rugosa . Szukając tej odmiany pamiętajmy jednakowoż , że istnieje jeszcze jeden mieszaniec  J. Gravereaux nazwany przez niego *Roseraie de L’Hay* a różnica między nimi jest na prawdę istotna.

Fotografie-  Marian Sołtys w ogrodzie Pani Małgorzaty Kralki 2012.

Jeanne de Montfort

Róża mchowa.

Hodowca M. Robert, rok 1851.

Kwiaty średnicy około 8 cm, złożone z bardzo zróżnicowanej ilości płatków. Są półpełne 15-20 płatkowe , ale też i pełne złożone z 25-30 płatków. Kolor kwiatów niestabilny. początkowo jasno różowe z fioletowym odcieniem , potem bielejące. Może powtarzać kwitnienie w drugiej części sezonu.

Zapach –  mocny.

Krzew – dobrze się krzewi i osiąga znaczne rozmiary, często przekraczające 2m wysokości. Może więc być z powodzeniem rozpinana na trejażu lub też prowadzona w formie kolumnowej. Omszenie pąków i pędów przebarwione jest na brunatno czerwony kolor. Mrozoodporność słabsza niż innych mchowych.

Liście – początkowo oliwkowo zielone, potem ciemno zielone o szarym zabarwieniu, matowe, wygląd ich sugeruje pokrewieństwo z różami damasceńskimi. Ogonki liściowe przebarwione na czerwono.

Pochodzenie -

Joanna de Montfort, zasłynęła z tego, że podczas oblężenia miasta Hennebont w 1342 roku przez Karola Blois, wdziawszy męski strój i zbroję czynnie stawała w obronie a nawet poprowadziła wyprawę poza mury miasta.

Fotografia – Elżbieta Sołtys w rosarium im Cervantesa w Barcelonie 2012.