Moje róże – moja pasja

Excellenz von Schubert

Fotografie – przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka Europa Rosarium Sangerhausen 2013.

Polyanta, Lambertiany.

Hodowca – Peter Lambert, rok 1909. Biorąc pod uwagę jej czas powstania, rok 1909, możemy powiedzieć, że niejako antycypowała pojawienie się mieszańców piżmowych Pembertona.

Kwiaty-  różowe do ciemno różowych a fioletowymi tonami pojawiającymi się zwłaszcza w późniejszej fazie rozwoju kwiatów, jaśniejące z wiekiem,średnicy 3 -4 cm ,  złożone z 30- 40 płatków. Zakwita stosunkowo późno, ale potem cieszy nas niejako ciągłym kwitnieniem. Dobrze powtarza kwitnienie, kwitnąc kiściami kwiatowymi złożonymi z 5-30 kwiatuszków w kształcie pomponików do jesieni. Jedna z najpiękniejszych lambertian, godna miejsca w każdym szanującym się ogrodzie.

Fotografia – przez uprzejmość Pani Kamila Slązkiewicz Europa Rosarium Sangerhausen .

Zapach – mocny, piżmowy.

Krzew – rozłożysty, dobrze rozkrzewiający się, wysokości około 150 cm będący formą pośrednią jeżeli chodzi o wzrost, pomiędzy Frau Karl Druschki a  mateczną Mme Norbert Levavasseur. Jeżeli rośnie przy podporze, jej pędy mogą osiągać długość nawet ponad dwa metry. Odmiana ta potrzebuje trochę czasu na zagospodarowanie się w ogrodzie. Mrozoodporność 5 strefa usda. Jest wspaniałym uzupełnieniem kolekcji polyanth lub mieszańców piżmowych.

Liście, – wąskie, ciemno zielone, do oliwkowo zielonych, błyszczące, gęsto rozmieszczone na pędach.

Pochodzenie - Madame Norbert Levavasseur x Frau Karl Drushki .

Życie i twórczość Franciszka Szuberta, przypada na początek XIX wieku. Jednakże jego dorobek został doceniony dopiero w drugiej połowie  tegoż wieku. Nie wiemy też na pewno czy  Peter Lambert, gdy nadawał w roku 1909 imię swojej nowej róży miał na myśli  tego genialnego kompozytora, ponieważ  jego nazwisko  nie zawiera określenia ” von”.  Należałoby więc domniemywać, że hodowca  miał na myśli raczej  jednego ze swych klientów.

Wild Pearl

fotografie – Pani Małgorzata Kralka w rosarium Karin Schade 2013.

Mieszaniec rugosy.

Hodowca – Georg Ruf z Niemiec, rok 2008.

Kwiaty –  w zasadzie białe z różowo fioletowymi przebarwieniami. Kwiaty o średnicy 8-9cm złożone z około 15 płatków.

Zapach – umiarkowany .

Krzew –  wysokości około 120 cm. Jest to krzew do zastosowań w zieleni użytkowej

Liście – typowe dla rugosy .

Pochodzenie -

Bloomfield Dainty

fotografie – Pani Małgorzata Kralka w rosarium Karin Schade 2013.

Mieszaniec piżmowy.

Hodowca – Captain George Thomas, rok 1924.

Kwiaty początkowo intensywnie żółte, jednakże z wiekiem stają się kremowe. Kwiaty średnicy około 5 cm, złożone z 5-8  czasem lekko zarumienionych płatków. Kwitnie niewielkimi kiściami ,ale zawiązuje kwiaty również pojedynczo.

Zapach – umiarkowany, piżmowy

Fotografie – przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka Europa Rosarium Sangerhausen 2013.

Krzew – roślina dorasta do około 150 cm wysokości, jednakże, zwłaszcza w cieplejszych klimatach ma tendencję do stawania się klimberem.

Liście – ciemno zielone, półmatowe. Mogą być porażane prze czarną plamistość.

Pochodzenie – Danae x Madame Edouard Herriot .

Souvenir de Christophe Cochet

 Chromolitografia z Rosen Zeitung i z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses

Mieszaniec rosa rugosa.

Hodowca – Charles Pierre Cochet Cochet , rok 1894.

Kwiaty – delikatnie różowe z odcieniem lila w kształcie pucharu. Kwiaty bardzo duże średnicy przekraczającej 12 cm, zbudowane z około 15 -20 płatków . Kwitnie niezwykle obficie charakterystycznymi dla rugosy kiściami złożonymi z 5- 10 kwiatów. powtarza kwitnienie.

Zapach – mocny .

 fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico, rok 2014. Egzemplarz ten nie ma odcienia różowego. Nie można wykluczyć, że mają coś innego. Zresztą bardzo wiele odmian rosnących w tym ogrodzie jest inaczej ubarwionych niż pochodzące z innych rosariów. Kwestia klimatu i środowiska?

Krzew – wysokości do 2 m, bardzo intensywnie i szeroko się rozrastający, po kilku latach osiągający ponad 7 m obwodu. Jest to róża raczej parkowa. Dobra odporność mrozowa.

Liście – ciemno zielone, odporne na choroby grzybowe, jedynie nieco swym wyglądem przypominające liście rugosy.

Pochodzenie – jest to krzyżówka r.r kamtchatica alba simplex x Comte d’Empremesnil .

Tak rycina , jak i fotografie pokazują nam piękną odmianę, chyba ładniejszą od Conrad Ferdinand Mayer a z całą pewnością od Double Blanc de Coubert, która jest szerzej znana zapewne jedynie z powodu  czystej bieli kwiecia. Nie znam tej odmiany , ale opisy dostępne w internecie są niezwykle rozbieżne. Zwłaszcza jeżeli chodzi o budowę kwiatu jak i wygląd liści.

Spójrzmy jak opisuje swoje najnowsze dokonanie sam hodowca w  Journal des Roses 8/1894.

“Posiałem ją wiosną 1884 i już w roku 1887 zwróciły moją uwagę piękne, duże kwiaty . W szkółce, na obserwacji,  przebywała do roku 1893  gdy to ostatecznie postanowiliśmy ją rozmnożyć i w roku 1894 przedstawić do handlu. Jest to roślina o bardzo dobrym wigorze. dość powiedzieć, że w trzy lata od posadzenie osiągnęła wysokość 175 cm i 7 m obwodu!. Kwitnie nad podziw obficie . Na opisywanym przeze mnie krzewie naliczyłem się pod koniec sezonu ponad 700 owoców. Na pędzie zakłada do 15  bardzo dużych kwiatów osiągających średnicę 12- 13 cm. rycina jedynie w części oddaje kolor kwiatów , które w rzeczywistości są nieco ciemniejsze, podobnie jak i liście. Będzie to roślina, która stanowić będzie mocny akcent ozdobny w większych założeniach parkowych, nawet po zakończeniu kwitnienia ze względu na obfitość czerwonych owoców, zwłaszcza jeżeli posadzimy ją w grupach. Otrzymała ona drugą nagrodę w kategorii nowości od Société nationale d’horticulture de France, podczas posiedzenia w dniu 24 maja 1894 roku.

Dedykowana została pamięci naszego wielkiego dziadka, Christophe Cochet, który karierę swą rozpoczął jako ogrodnik wielkiego Admirała Bougenville.”

Podpisano: Cochet Cochet rosieriste a Coubert.

Cavalli

fotografie – Pani Małgorzata Kralka w rosarium Karin Schade 2013.

Róża galijska.

Hodowca – Pirjo Rautio – Finlandia – rok 2003.

Kwiaty – ciemno różowe z fiołkowym a później fuksjowym odcieniem. Kwiaty półpełne, złożone z około 15 płatków przyozdobionych białawymi kropkami, płaskie, średnicy 8  cm. Dekoracyjne pąki kwiatowe. Nie powtarza kwitnienia .

Zapach – Umiarkowany do słabego.

Krzew – luźnej budowy, dość duży krzew – jak to określa opisowo hodowca na swej stronie internetowej.

liście – ciemno zielone.

Pochodzenie -

Nie znalazłem wprawdzie źródła potwierdzającego moje domysły, ale biorąc pod uwagę to, że Pirjo Rautio nadał już innej swojej róży imię artysty muzyka – zapewne chodzi o Francesco Cavalli, słynnego siedemnastowiecznego śpiewaka.

Weisse Nelkenrose

fotografie w rosarium Pani Małgorzaty Kralki 2013 .

Mieszaniec rugosa.

Hodowca – Wyselekcjonował P. Munster w Niemiec w roku 1966.

Kwiaty białe, czasem lekko zaróżowione, z delikatnym rumieńcem. Kwiaty niewielkie, średnicy około 5 cm, złożone z około 25 płatków bardzo podobne do tych wszystkich grootendorstów. Powtarza kwitnienie.  Ogólnie – bez szału.

Zapach – słaby do umiarkowanego.

Krzew wysokości do 150 cm.

Pochodzenie – sport od F.J.Grootendorst .

Petite Papillon

fotografie – Pani Małgorzata Kralka w rosarium Karin Schade 2013.

Mieszaniec międzygatunkowy.

Hodowca – Hans Jurgen Weihrauch 2003

Kwiaty – łososiowo różowe z czerwonymi pręcikami, pojedyncze, pięciopłatkowe, średnica powyżej 8 cm. Powtarza kwitnienie a jesienią cieszą nas dodatkowo ozdobne owoce. Dostarcza wiele pożytku dla pszczół.

Zapach – mocny zapach o charakterze dzikiej róży .

Krzew – jest to rosła roślina o pędach dorastających do 2 m wysokości. Ponieważ pędy są stosunkowo wiotkie, krzew przybiera rozłożystą, kopiastą formę. Dobra odporność mrozowa co podkreślają oferujące to szkółki, jednakże co sie kryje pod tym eufemizmem – nie wiemy. HMF napomyka o 4 strefie usda, ale nie wiemy o co konkretnie oparte jest to przekonanie

Liście -skórzaste, ciemno zielone, błyszczące, wolne od chorób.

Pochodzenie -

Chętnie przeczytałbym porównanie jej walorów z Nevadą.

Souvenir de Louis Lens

fotografie ze strony *rosa spassówka*

Jakże by inaczej – mieszaniec piżmowy.

Hodowca – wyhodowana przez Ann Velle Bouldof w roku 2011.

Kwiaty – róża ta cieszy nas małymi pojedynczymi kwiatuszkami o zmiennej kolorystyce. Widok jej nieodparcie przywodzi mi na myśl jedną z ostatnich kreacji Lensa  a mianowicie Plaisanterie. Gdy otwierają się są żółto pomarańczowe, potem stają się żółte do kremowych by w końcu przyoblec się w – trochę umowny, niemniej jednak – róż. Róża ta emituje dużo dobrego koloru i należy mieć nadzieję, że zdobędzie serca rosomanes i ich uznanie.

Fotografie – Ogród różany w Monza rok 2018

Zapach -

Krzew – to jest rosła roślina. Jej czerwono brązowe pędy osiągają długość do dwu metrów. To silna odmian i wolna od chorób.

Liście -

Pochodzenie -

Odmiana ta na dziesięciolecie śmierci Louisa Lensa otrzymała jego imię. Została ona przedstawiona publiczności w dniach 10-11 czerwca  2011 w ogrodach Castel Hex , podczas odbywającego się tam festiwalu roślin. Wówczas też doszło do nadania jej imienia. Matką chrzestną była Pani Diane va Strydonck a ojcem chrzestnym książę Ghislaine d’Ursel.

Will Scarlet

fotografie w rosarium Pani Małgorzaty Kralki 2013 .

Lambertiana. Mieszaniec piżmowy.

Hodowca – wyselekcjonował ją Thomas Hilling w roku 1950 lub w 1948 – w zależności od tego jakimi źródłami się posiłkujemy. Od odmiany wyjściowej różni się ciemniejszymi i mniej wypełnionymi kwiatami.Odmianę tę wyróżnił bym ze względu na długość i ciągłość kwitnienia. Dziś już jest wiele odmian, dla których ciągłość kwitnienia jest znakiem firmowym jak np. Home Run. Ale ponad 50 lat temu Will Scarlet był ewenementem i wyraźnie wyprzedzał swój czas. Ze względu na ilość dni z kwitnieniem, był prymusem. Jeszcze i dziś możemy być zaskoczeni tą jego “stachanowską” formą.

Kwiaty – czerwone, średnicy 5-6 cm, półpełne złożone z 10-15 płatków. Powtarza kwitnienie. Lepiej kwitnie w półcieniu .

Zapach – umiarkowany do słabego.

Krzew – jest to forma pośrednia pomiędzy solidnym krzewem a rodzajem klimbera. Potrafi wyrastać ponad 2m wysokości, ale jeżeli posiada wsparcie np. w postaci kolumny, potrafi wyrosnąć wyżej. Jest to roślina krajobrazowa, wyróżniająca się zwłaszcza jesienią masą czerwono pomarańczowych owoców. Dobrze rozmnaża się przez sadzonki pędowe.

Liście -ciemno zielone, błyszczące.

Pochodzenie –  Sport od Wilhelm Kordesa.Will Scarlet to postać mityczna, związana z legenda o Robin Hoodzie. Zapewne dlatego została nazwana przez hodowce jako, że William pochodzi od Robin Hooda .

Pax

  Ta imponująca girlanda fioletowo różowych kwiatów to Futtaker Schligrose.

Mieszaniec piżmowy. To pierwsza róża z wyhodowanych przez Pembertona, która zostanie zdefiniowana  jako mieszaniec piżmowy. Termin ten pojawia się  i zostaje zaakceptowany przez hodowcę w roku 1919.  Do tego momentu hodowca uważał je za mieszańce herbatnie.

Hodowca – Joseph Pemberton, rok 1918.

Kwiaty – Z żółto zabarwionych pąków rozwijają się białe kwiaty z lekkimi cieniami żółtymi w centrum kwiatu. Kwiaty płaskie, jak na mieszańce Pembertona duże bo o średnicy przekraczającej 8cm, złożone z 15-20 płatków. Kwitnie kiściami, powtarza kwitnienie.

fotografie w rosarium Pani Małgorzaty Kralki 2013 .

Zapach – umiarkowany.

Krzew – niezwykle żywiołowo rosnący krzew, bardzo dobrze się rozrasta a jego wysokość w dobrych warunkach uprawowych bez trudu przekracza 2 m. może być prowadzona jako klimber.

Na  Royal National Rose Society (RNRS) Show w roku 1918 odmiana ta została wyróżniona złotym medalem. Courtney Page,  sekretarz NRS, pisząc recenzję, sprawozdanie z tej wystawy, łaskaw był użyć w stosunku do róży Pax, określenia, że to  mieszaniec piżmowy, choć sam hodowca klasyfikował ją jako mieszańca herbatniego. Określenie jej jako mieszańca piżmowego  przez pana C. Page  wzięło się zapewne  z jej zapachu przypominającego róże piżmowe. W roku 1919 , J.Pemberton zaakceptował termin Hybrid Musk do określania grupy róż wyhodowanych przez siebie. Tak oto narodziło się to nieco bałamutne określenie dla róż wyhodowanych przez  Pembertona.

Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .

Liście duże, ciemno zielone, półmatowe.

Pochodzenie – Trier x Sunburst . Nazwą tą Pemberton w ten oto swoisty sposób uczcił fakt zakończenia I Wojny Światowej.