Moje róże – moja pasja

Westpol

Fotografie – Rosengarten Forst 2016 .

Floribunda .

Hodowca – Reinhard Noack, rok 2011.

Kwiaty  różowe z fioletowym odcieniem, średnicy 5 – 6 cm, złożone z ponad 30 platków. Kwitnie kiściami złożonymi z do 10 kwiatów.

Zapach – lekki .

Krzew wysokości 70 – 80 cm.

Liście – błyszczące , jasno zielone.

Inca

Róża miniaturowa.

Odmiana ta,  została wyhodowana przez Pernile i Moges Olesen i introdukowana w roku 2000 a w rok później trafiła do sprzedaży. U  mnie rośnie od roku 2008 w postaci róży piennej,okulizowanej na r. canina inermis. Myślę, że jej niewielkie rozmiary akuratnie ją predysponują do takiej formy – niewielkiego drzewka metrowej wysokości.

Krzew – Wysokość  ok 25 do 30 cm,podobna jest również szerokość krzewu. Liście ciemnozielone,małe,wyraźnie ząbkowane,osadzone na cienkich ale sztywnych bezkolcowych pędach.

Kwiaty o dość jaskrawym,wyróżniającym się ubarwieniu w kolorze pomarańczowo-różowym,kwitną w modnym ostatnio stylu, typu spray.Średnica ok 5 cm i składają się z 25 płatków.

Zapach prawie niewyczuwalny. Kwiaty utrzymują się na tym krzewiku bardzo długo,bo ponad 2 tyg. Nie są wrażliwe na żadne warunki atmosferyczne. Sam krzew kwitnie właściwie przez cały sezon z kilkunastodniowymi przerwami.

Odmiana tak jak większość róż Poulsena jest bardzo odporna na wszelkie choroby i nie wymaga ochrony.

Mrozoodporność bez okrycia to około -23 st.

Cinco de Mayo

Fotografia  Nina Wróbel Rosarium Ogrodu Botanicznego Bronx .

Floribunda .

Synonim – Celebration Time .

Hodowca – Tom Carruth, rok 1996 .

Kwiaty – rdzawo czerwone z wiekiem różowiejące, średnicy 9-10 cm, złożone z około 20 płatków. Kwitnie kiściami. Au naturel prezentuje się znacznie korzystniej niż na fotografiach. Prawdopodobnie dlatego, że bardzo trudno oddać jej niecodzienną kolorystykę. Właśnie jej niebanalna i świeża kolorystyka, sprawiła,że będąc na święcie Róż w Końskowoli w roku 2015, zakupiłem ją sobie. Rok wcześniej, również w Końskowoli spotkałem bardzo podobną do niej, Melusine.

Tak budową kwiatu jak i wyglądem liści, są bardzo do siebie podobne, choć różni je nieco kolorystyka kwiatu. Cinco de Mayo ma ów oryginalny, rdzawy odcień ni to czerwieni ni to różu. Posadziłem więc je obok siebie. Swoją drogą to zastanawiające, jak zupełnie niezależnie od siebie działający hodowcy dochodzą do podobnych rozwiązań. Po roku obserwacji, mogę jeszcze dodać, że Melusine jest znacznie lepszą odmianą. Tak pod względem obfitości kwitnienia jak i , przede wszystkim pod względem zdrowotności.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Fotografie – święto róż – Końskowola 2015.

Zapach –  zapach jest jest opisywany różnie, na ogół jako słaby , owocowy.

Krzew – doskonale się krzewiący , przybierający zgrabne formy, wysokość do 120 cm.

Liście – początkowo brunatno czerwone, potem ciemno zielone, błyszczące. Nagroda AARS za rok 2009 .

Pochodzenie - Topsy Turvy x Julia Child .

Cinco de Mayo, to  z hiszpańskiego piąty maja. Warto tą dźwięczną nazwę przybliżyć– jest to  dobrowolnie obchodzone w USA święto upamiętniające nieoczekiwane zwycięstwo wojsk meksykańskich nad wojskami francuskimi 5 maja 1862 roku w bitwie pod Pueblą. Obchodzone jest głównie w meksykańskim stanie Puebla oraz   w Stanach Zjednoczonych . Mimo umiarkowanego znaczenia w samym Meksyku, święto Cinco de Mayo ma w USA charakter kulturowo-edukacyjny, podobnie jak Dzień Kazimierza Pułaskiego czy Dzień św. Patryka , który upamiętnia korzenie irlandzkie.

Diamond Days Forever

fotografie -, wystawa Zieleń to życie – Warszawa 2016.

Opisy odmianowe podają, że to floribunda, ale doprawdy  nie sposób sie tego domyśleć, tak dorodne i pięknie ukształtowane ma kwiaty.

Hodowca – Gareth Fryer, rok 2006 .

Kwiaty kremowe z ciemno kremowym centrum kwiatu. Kwiaty klasycznej budowy, średnicy 10 cm, złożone z 20 -25 płatków .

Zapach – lekki .

Krzew o pokroju wyprostowanym, wysokości około 80 cm.

Liście – ciemno zielone, błyszczące. Bardzo dobra odporność na choroby .

White star

Fotografie – Rosengarten Forst 2016 .

Mieszaniec herbatni.

Hodowca – wyhodowana w firmie Harkness w roku 2008 .

Kwiaty – czysto białe, półpełne, złożone z 10 – 15 płatków, osiągają średnicę 8 cm. Kwitnienie ma charakter ciągły.

Zapach – lekki , delikatny.

Krzew – nie jest jasny do końca, charakter wzrostu tej róży. Sama szkółka Harknessów podaje, że jej wysokość to maximum 2 metry , ale np, źródła amerykańskie podają, że jest to w zasadzie klimber o pędach do 2,5 m długości.

Liście -

Pristine

Mieszaniec herbatni.

Hodowca – William A. Warriner, rok 1978 .

Kwiaty – lekko różowe, prawie białe o perfekcyjnej klasycznej budowie, na pędzie osadzone z reguły pojedynczo. Prezentują się jak urocze starodawne, porcelanowe farfurki. Kwiaty średnicy 10 cm, złożone są z około 20 płatków. kwitnienie o charakterze ciągłym. Bardzo dobrze zachowują się po ścięciu. Na pierwszy rzut oka wady są dość rażące a osiemnastopłatkowe kwiaty są luźnej budowy i otwierają się bardzo szybko, jednak co ciekawe gdy ja zetniemy we właściwym dniu i we właściwym czasie jakość jej kwiatów jest wystawowa a grubej tekstury płatki są bardzo odporne na niesprzyjające warunki atmosferyczne.

Głębia różu na krawędziach płatków jest bardzo różna.  W Auckland, pierwsze kwiaty są prawie czysto białe. Dobrze się bawiłem, pisze McGredy, próbując znaleźć dla Joyce Blake, typowy kwiat do malowania.

Zapach nieznaczny .

Krzew – o wyprostowanym pokroju. wysokości do 120 cm.

Liście – ciemno zielone, półmatowe.

Pochodzenie – White Masterpiece x First Prize .

Czy Pristine jest świetną różą, czy nie. Myślę, że odpowiedź na to pytanie musi brzmieć tak. Trzeba ją porównać z innymi białymi różami – przychodzą na myśl Royal Highness, Pascali, Virgo i John Kennedy. Ona jest dużo lepsza niż ten kwartet. Czy będzie w pobliżu przez długi czas? Nie, nie sądzę. Bowiem na pewno ktoś wyhoduje Pristine z   dziesięcioma płatkami więcej.” Autorem tej ciekawej opinii jest Sam McGredy a zawarł ją w książce “Look to the Roses”, strona 14.

Belle Portugaise

Hybrid gigantea .

Hodowca – Henri Cayeux, rok 1903. Ten młody francuski ogrodnik odpowiedzialny za ogród botaniczny w Lisbonie, postawił sobie za cel wyhodowanie hybryd r.gigantea, które mogłyby być uprawiane w warunkach Paryża. Na przełomie wieków wyhodował on 5 hybryd z użyciem r.gigantea z czego najbardziej znane to właśnie Belle Portugaise i Etoile de Portugal . Już trochę później, tym samym śladem poszli Alister Clarck z Australii i Georg Schorner z Kaliforni.

Kwiaty  – różowe do koralowo różowych, z odcieniem łososiowo różowym, rewersy płatków są delikatnie różowe. Kwiaty średnicy nawet powyżej 15 cm, złożone z 9 – 16 płatków rozwijają się z purpurowo zabarwionych pąków. Kwiaty mają kilka bardzo dużych płatków i kilka mniejszych, które mają tendencję do składania się i zasłaniania środka, gdzie jest duży okrąg długich, jasnych pręcików. Zewnętrzne płatki opadają pod własnym ciężarem, tak że kwiat jako całość jest zawsze krzywy i zapada się w deszczu. Kwitnie już bardzo wczesną wiosną i latem, ale nie powtarza kwitnienia.

Zapach – Łagodny, herbatni.

Krzew – jest to extremalnie żywotny klimber o pędach dorastających do 5 – 12 m długości, lubią wspinać sie po drzewach. Mrozoodporność 8 strefa usda czyli żadna.

Liście – jasno zielone, gęsto rozmieszczone na pędach, są długie i smukłe, przypominające liście r.gigantea.

Pochodzenie – Souvenir de Madame Leonie Viennot × Rosa gigantea Collett ex Crepin . Ale to nie jest powszechna opinia. Na przykład Ch. Quest Risson w swojej Encyklopedii Róż podaje, że rośliną mateczną jest Reine Marie Henriette. Jednakowoż jak by tam nie by tam nie było, Belle Portugaise jest o tyle ważną różą, że to pierwszy , znany mieszaniec z r.gigantea wyhodowany na zachodzie. W owym czasie był to swego czasu wyczyn hodowlany. Na przykład słynny francuski ogrodnik  Maurice Villmorin skarżył się , że :”Nie udało mi się wyhodować Rosa gigantea Collett na wolnym powietrzu, nawet przy ścianach w moim ogrodzie w środkowej Francji.”

Jest też  sport od Belle Portugaise, wprawdzie niepewnego pochodzenia, ale najpewniej od Belle Portugaise, bardzo popularny w Kalifornii, który nazywa się Belle Blanca.

Papa Joao XXIII

Fotografie – Przez uprzejmość Pan Jacek Kondratowicz – kolekcja własna.

Róże portugalskiego hodowcy Alfreda Moreiry da Silvy nie są zbyt popularne w Polsce,choć zdążył on wyhodować i zarejestrować kilkadziesiąt ich odmian a tradycja jego szkółki istniejącej do dzisiaj, sięga 1895 roku. Odmiana,którą chciałbym opisać to „Papa Joao XXIII” (Papież Jan XXIII). Jest to mieszaniec herbatni z 1963 roku.

Jest to krzew o wzniosłym pokroju,u mnie dorasta do około 1 metra wysokości i szerokości ok.70 cm. Liście średniej wielkości jasnozielone,lekko błyszczące. Odmiana jest dość odporna na czarną plamistość i mniej na mączniaka prawdziwego. Doskonale znosi bardzo wysokie temperatury,dobrze rośnie w pełnym słońcu,natomiast kwiaty,delikatnie mówiąc,za deszczem nie przepadają.Różę należy zabezpieczać na zimę,chociaż nieokryta,zniosła bez uszczerbku mróz -21 st. Kwiaty w kolorze jasnoróżowym,niektórzy nazywają go porcelanowym różem. Kwiat bardzo pełny o 35-40 płatkach,z początku typowo wysmukły,później  podobny do róż nostalgicznych a w końcu roztrzepanych nieco bezładnie. Zapach lekki i tylko na początku  sezonu. Późniejsze kwiaty praktycznie już nie pachną a róża kwitnie 2-3 razy w ciągu lata. Kwiaty utrzymują się ok.2 tygodni,w zależności od pogody.

Ze względu na obfite wszystkie kwitnienia może być soliterem a na pewno świetnie wyglądała by w grupie. Jako kwiat cięty nie ma mojego uznania – dość szybko więdnie w wazonie i ma miękkie łodygi.

Rodzice tej róży to Plaisir de France i La Jolla.

Opis odmiany – Jacek Kondratowicz.

First Impression

  Fotografia – courtessy Patsy Cunnigham .

Floribunda .

Hodowca – Jim Sproul, rok 2008 .

Kwiaty – czysto żółte, klasycznej budowy, średnicy do 8 cm, złożone z ponad 30 płatków. Kwitnie zakładając 3-5 kwiatów na pędzie.

Zapach lekki .

Krzew o pokroju wyprostowanym, wysokości do jednego metra.

Liście półmatowe, skórzastej tekstury o dobrej odporności na choroby grzybowe..

Pochodzenie -jest to  dość skomplikowana krzyżówka wywodząca się z amerykańskiego dorobku hodowlanego.

Westzeit

Fotografie – Rosengarten Forst 2016 .

Floribunda.

Hodowca – wyhodowana w firmie Noack Rosen  , najprawdopodobniej przed rokiem 2004. Laureatka  ADR za rok 2007.

Kwiaty, pomarańczowe, morelowe, do różowych. Kolor oscyluje pomiędzy tymi odcieniami. Kwiaty średnicy 6 cm, półpełne, złożone z około 15 płatków, zgrupowane w niewielkich kiściach kwiatostanowych.

Zapach – lekki , korzenny.

Krzew wysokości do 70 cm. Róża o wszechstronnych zastosowaniach, na rabaty, na kwiat cięty i do uprawy w kontenerach.

Liście ciemno zielone, błyszczące, bardzo dekoracyjne.