Moje róże – moja pasja

J

• Johanniszauber

  

  Mieszaniec herbatni . Mathias Tantau rok 1923. Kwiaty ciemno czerwone o aksamitnej teksturze i umiarkowanym zapachu, kuliste w kształcie do 10cm średnicy. Kwitnąc zakłada do 3 kwiatów na pędzie.

  Krzew o wyprostowanym pokroju do 90cm wysokości. Podatny na czarna plamistość. Mrozoodporność 6 strefa usda.

  Pochodzenie: Siewka Chateau de Clos Vougeot. Posłużyła później w 1930 roku, M.Tantau przy wyhodowaniu odmiany Amulett , czy też floribundy Musette, ale trzeba przyznać, że w 50 lat potem D. Austin zrobił znacznie lepszy użytek z Chateau de Clos Vougeot w swoim programie hodowlanym.

• John Cabot

  

  Hybrid Kordesi.

  Hodowca – Róża wyhodowana w Kanadzie w 1969 roku przez dr Felicitas Swejda.
  

  foto obok Shelley.

  Kwiaty-  czerwone do ciemno różowychW miare rozwijania się kwiatów jaśniejące, o 25 – 30  płatkach, o średnicy około 6-7 cm,   Kwitnienie w kiściach złożonych z 3 – 10 kwiatów,  koncentruje się w czerwcu i lipcu, przez dość długi czasokres , wprawdzie powtarza kwitnienie we wrześniu, ale jest ono dość skąpe a w roku 2013 nawet nie powtarzał kwitnienia.W roku 2014, moje oba egzemplarze wprawdzie kwitły stosunkowo długo, ale również nie powtarzały.  Podejrzewam , że w rejonach o krótkim sezonie letnim nie będzie powtarzał kwitnienia.

  Zapach – lekki , piżmowy.

  

  foto – kolekcja własna
  Krzew- jest klimberem, pierwszym klimberem wyhodowanym przez F. Svejdę, powiem więcej to w ogóle pierwsza róża  z serii explorer , która ukazała się na rynku. Dorasta do 2,5 m wysokości,ale to optymistyczne założenie gdyż nie wydaje się być całkowicie mrozoodporny i w chłodniejszych rejonach będzie to po prostu duży krzew. Jest mrozoodporny -około  – 30c  i odporny na choroby. Może być uprawiana w cieniu, dobrze reaguje na intensywne nawożenie.

   

  fotografie – kolekcja własna 2019. Występuje w towarzystwie New Dawn

  Łatwo rozmnaża się przez sadzonki zielne. Luźna budowa tej odmiany – szkielet krzewu buduje się bowiem bardzo powoli – pozwala na uzupełnienie jej podsadzeniem powojnikiem zwłaszcza takim o nieco mniejszej sile wzrostu.

  Liście jasno zielone, duże, typowe dla r. kordesii.

  xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

  Na fotografii obok dr. Felicitas Svejda.

  Pochodzenie: Rosa Kordesi x (Masquerade x r. Laxa).r. kordesi bardzo chętnie była używana przez Svejdę w jej programie hodowlanym. Natomiast r. laxa, która bardzo chętnie przekazuje swoje cechy odporności mrozowej, odegrała główna rolę przy tworzeniu mrozoodpornych róż Griffitha Bucka.

  Pojawia się tu również pewna niejasność , którą postaram się przy innej okazji wyjaśnić . Otóż HMF pisze, że siewkę krzyżówki Masquerade i r. laxa udostępnił dla F. Svejdy Robert Simonet. W innym miejscu , opisując ową krzyżówkę HMF pisze, że R.Simonet otrzymał ją w roku 1975 i nazwał Pink Masquerqade. Chyba, że w roku 1975 Simonet tylko nadał tej krzyżówce  nazwę, natomiast wyhodował ją jeszcze przed rokiem 1969. Inna możliwość jest taka, że są to krzyżówki wykonane niezależnie od siebie przez Svejdę i Simoneta.

  

  fotografie – przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz, kolekcja własna.

  W 1497 roku, genueńczyk w służbie króla angielskiego, John Cabot wyrusza z Bristolu by zbadać wybrzeża Ameryki Północnej i dociera do Labradoru. To właśnie jego imieniem nazwana została opisywana przez nas wcześniej róża. Fotografie Dorota Blicharz Sangerhausen 2009.W roku 2012, wiosną,  kupiłem ją w litewskiej szkółce Sybirkos Rożynas.

• John Church

  

  Floribunda.

  Hodowca – Samuel Darragh McGredyIV, rok 1958.

  Kwiaty – czerwone, klasycznej budowy, średnicy 9 cm, złożone z ponad 30 płatków.

  Pochodzenie – Ma Perkins x Red Favourite.

  John Church – znany w swoim czasie producent koszul męskich.

   

• John Clare

  Fotografia – przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.

  English Roses

  Hodowca – David Austin, rok 1994.

  Kwiaty – ogólnie rzecz biorąc ciemno różowe, ale o bardzo dynamicznej kolorystyce. Podczas chłodniejszej pogody są raczej ciemno różowe, ale w upały raczej purpurowo różowe. Mają też tak charakterystyczny dla róż Austina podwójny układ kolorystyczny. Płatki zewnętrzne będą raczej liliowo różowe a wewnętrzne bardziej koralowo różowe. Kwiaty kształtu pucharowego, średnicy około 8 cm, złożone z 30-40 płatków, pojawiają się na pędzie w kiściach po 5-10 sztuk. Dobrze powtarzają kwitnienie.

  Zapach – umiarkowany.

  Krzew – krzew jest silny i zdrowy, 100 – 150 cm wysokości. W uprawie preferuje stanowiska suche.

  Liście – średnio zielone, w młodości purpurowe, matowe.

  Pochodzenie – siewka Wife of Bath .

  John Clare – poeta angielski.

• John Clare

  

  English roses

  Hodowca – David Austin, rok 1994.

  Kwiaty ciemno różowe, ale z wiekiem jaśnieją i stają się liliowo różowe. Kwiaty pucharowe, średnicy do 8 cm, złożone z 15-20 płatków. Kwitnie niewielkimi kwiatostanami złożonymi z około 5 kwiatów z których każdy posiada nieco inny odcień kolorystyczny. Róża ta wyróżnia się szczególnie obfitym kwitnienie. Wielu autorów piszących o różach Austina uznaje ją za najobficiej kwitnącą z wszelkich jego kreacji. Co ciekawe najobfitsze jest jesienią.

  Zapach – umiarkowany.

  Krzew luźnej budowy o pędach dorastających do 100 cm .

  Liście – ciemno zielone, bardzo błyszczące.

  Pochodzenie – siewka Wife of Bath.

  John Clare – brytyjski poeta.

• John Davis

  

  Mieszaniec róży kordesii , jedna z róż tworzących słynną mrozoodporną serię Explorer.

  Hodowca to dr. Felicitas Svejda rok 1977.

  Kwiaty – różowe o korzennym zapachu, pełne złożone z około 40 płatków o średnicy do 9-10 cm, zakwita gronami po 15 – 20 sztuk kwiatów w jednym gronie, kwiaty pojawią się również wzdłuż pędów , mogły by tylko być  nieco estetyczniejsze, ich jakość bowiem pozostawia nieco do życzenia.

  

  Fotografia – przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.

  Powtarza kwitnienie, ale jest ono jednoznacznie skumulowane w okresie wiosenno letnim przy czym trwa bardzo długo, ponad dwa miesiące. Krzew w pełni kwitnienia dosłownie “dusi ” się w kwiatach a oglądającego ten widok otacza intensywna, korzenna woń jej kwiatów. Doskonale nadaje się na kwiat cięty.

  foto obok Shelley

  Krzew rośnie powyżej 2m wysokości,pędy o małej ilości cierni są kolorze ceglasto czerwonym. Może być prowadzona w różnorodny sposób. Również jako forma kolumnowa lub jako klimber, ale wówczas musimy zrezygnować z cięcia. Na fotografiach z Sangerhausen widzimy wspaniale rozrośnięte krzewy, bardzo estetycznie poprowadzone przy “kolumnie”. Dają one doskonałe wyobrażenie o tym co możemy zrobić z tą odmianą w swoim ogrodzie.

  Liście ciemno zielone ,bardzo zdrowe, dekoracyjne są również jesienią gdy to przebarwiają się na żółto. Jest to żelazna odmiana, odporna na niekorzystne warunki uprawowe i i choroby grzybowe. Jej słabszą stroną jest to, że może być porażana przez mączniaka prawdziwego.Jej imponująca mrozoodporność sięga -40c. Z wielką łatwością rozmnaża się poprzez sadzonki zielne. Sadzonki jeszcze tego samego roku kwitną a w następnym bardzo szybko podejmując bardzo intensywny wzrost. Wydaje się , że nawet bujniejszy niż okulizowane.

   

  

  Ogród Botaniczny w Chicago, w latach dziewięćdziesiątych ub. wieku przeprowadził eksperyment hodowlany polegający na tym, że przed rokie, 1990, posadzono 20 odmian róż , wyhodowanych w Kanadzie tzw. Explorer i Parkland

  

  i uprawiano je przez pięć lat bez jakiejkolwiek ochrony czy pielęgnacji. Na podstawie pięcioletniej obserwacji postanowiono zarekomendować do uprawy w warunkach klimatycznych środkowego wschodu Stanów Zjednoczonych następujące odmiany: Assiniboine, Champlain, Henry Kelsey, Jens Munk , John Davis, William Baffin,

  

  Pochodzenie:/ rosa Kordesii x nienazwana siewka/ x / Red Dawn x Suzanne/.

  To wspaniała róża, ale ma trochę zbyt nieuporządkowane kwiaty jak na dzisiejsze wymogi rosomanes. Nic więc dziwnego, że już F. Svejda podjęła pierwszą próbę ich uporządkowania, krzyżując  w roku 1983 Davisa z floribundą McGredyego Arthur Bell. To odmiana Lambert Close.  Kwiaty po prawdzie uzyskała ładniejsze ale niestety krzew nie ma już tego pierwotnego wigoru. Pozostałe prace nie wyglądają zbyt poważnie. Krzyżówka  fińskiego hybrydyzera Petera Joy nie wiem co tam poprawiła, w każdym razie  mieszaniec jakiego uzyskała nie powtarza kwitnienia. Trudno to nazwać hodowlą czegokolwiek. Odnotować by należało jeszcze próbę Davida Zlesaka który skrzyżował ją z Max Graf. Rozumiem, że jest to część jego jakiegoś szerszego planu, ale nie wróżę powodzenia. Tak więc John Davis ze swoją wspaniałą żywotnością i bujnym kwitnieniem czeka na śmiałka który  zawiesi na jej krzewie / jak to mawiał mistrz R. Moore/ przecudnej urody kwiaty. Czego sobie i innym  miłośnikom róż życzę.

  Ten wspaniały, dwultni egzemplarz rośnie u Państwa Lipczewskich w Dębowcu.

  John Davis /1550 -1605/ angielski żeglarz i odkrywca. Poszukiwał północnej drogi do Chin.To on potwierdził iż Grenlandia jest wyspą. Razem z innym podróżnikiem odkrył wyspy Falklandzkie. Wynalazł przyrząd do pomiaru wysokości słońca. Zabity w cieśninie Malakka przez piratów japońskich. Fotografia: Dorota Blicharz Europa Rosarium .Sangerhausen 2009

• John F. Kennedy

  

  Mieszaniec herbatni

  Hodowla – wyhodowany przez Eugene Boernera w roku 1965.

  Kwiaty – białe, klasycznej budowy o średnicy ponad 12 cm złożone z około 50 płatków.

  Charles Quest Ritson, w swojej Encyclopedia of Roses, tak o niej pisze:”Żadna inna róża nie jest tak satysfakcjonująca ani tak trudna w uprawie jak John Kennedy. Jest to wielkoformatowy mieszaniec herbatni tego rodzaju, który jest uprawiany po to, aby wygrywać nagrody na wystawie.
  Kwiaty na początku są kremowe, ale wkrótce zmieniają się w czystą biel, z zielonymi znaczeniami na grzbietach zewnętrznych płatków.
  Wszystkie płatki są duże i długie, z klasycznym zwijaniem się na brzegach pąka, a następnie delikatną falą do ich konturu, gdy kwiaty całkowicie się otwierają. Kwiaty rodzą się na długich, mocnych pędach po 1-4 sztuki. Perfekcyjne do cięcia”

  Zapach - mocno pachnące

  Krzew o wyprostowanej budowie wysokości do 150 cm. Wrażliwa na deszcz, to odmiana , która powinna być uprawiana w suchym, ciepłym klimacie.

  Pochodzenie: Siewka White Queen .HMF podaje, że gdy Kennedy został zastrzelony w zamachu i firma Jackson & Perkins zaproponowała nazwanie róży jego imieniem, Pani J. Kennedy zasugerowała by była to róża biała.

  Fotografie: Marian Sołtys w rosarium Baden k. Wiednia.

• John Franklin

  

  

  Floribunda. Krzewiasta, klasyfikowana w grupie Explorer Rose mrozoodpornych róż wyhodowanych przez dr. Felicitas Svejdę w roku 1970. Kwiaty półpełne, czerwono różowe o delikatnym zapachu, średnicy 6cm , złożone z około 25 płatków nieco poszarpanych na brzegach,  która to cecha upodabnia jej kwiat do goździka. Kwitnie kiściami do 30 sztuk kwiatów na pędzie, długo, ale w zasadzie raz a potem pojawiają się tylko rozproszone kwiaty.Kwiaty znakomicie nadają się na kwiat cięty.

  Zapach – nieznaczny.

  Krzew dorasta do około 120 cm wysokości a cechuje go doskonała odporność na choroby grzybowe/ choć nie jest to opinia powszechna/ i mrozoodporność przekraczająca – 35c. Jednak nie jest to najlepsza z róż wyhodowanych przez Svejdę. Liście ciemnozielone utrzymują się w znakomitej kondycji przez cały sezon a krzew nie ogałaca się od dołu, dlatego nie potrzebuje podsadzania innymi niskimi roślinami. Jesienią żółkną. Nadaje się do uprawy w cieniu. Podobnie jak i inne róże z tej serii, dobrze rozmnaża się przez sadzonki pędowe. Jak opowiada znany dziś hybrydyzer, Chrystian Bedard, ,pierwszą różą, jaką kupił była Queen  Elizabeth, ale ta nie wytrzymała surowych warunków. Wówczas zainteresował się różami Svejdy a pierwszą różą z jej kolekcji która posadził, była właśnie odmiana John Franklin.

  Pochodzenie:Lili Marleen x Red Pinocchio x /Joanna Hill x r. spinossima altaica/.

  Sir John Franklin/ 1786-1847/ angielski admirał, zasłynął głównie zorganizowaniem wypraw z poszukiwaniu tzw północno zachodniego przejścia Ameryki Północnej. Fotografie: Dorota Blicharz i Marian Sołtys Sangerhausen 2009

• John Hooper

  

  Fotografie w rosarium van der Goot w Summerville USA rok 2017.

  Róża miniaturowa.

  Synonim – J.C.Hooper .

  Hodowca -  John C. Hooper, rok 2002 – USA

  Kwiaty – różowo czerwone, średnicy do 4 cm złożone z około 15 płatków o zabarwionych na czerwono brzegach płatków, w drugiej części sezonu kwitnienie ma słabsze.

  Zapach – bez zapachu.

  Krzew – wysokości do 50 cm

• John Hopper

  

  Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska.

  Remontantka . Gdy patrzymy na jej datę powstania, możemy powiedzieć, że to jedna z pierwszych remontantek wyhodowanych w Anglii.

  Hodowca Robert Ward rok 1862. J. Ward był szkółkarzem z Ipswich, kory wyhodował parę odmian róż. HMF podaje, że pięć, ale tylko tu omawiana przetrwała.

  

  Chromolitografia pochodzi z dzieła Hippolite Jamain – Les Roses.

  Chromolitografia pochodzi z książki Le Livre d’Or des Roses Paula Heriot .

  Kwiaty- półkuliste, ciemno różowe,  duże , nawet powyżej 10 cm średnicy, złożone z ponad 50 płatków, nieco jaśniejszych na rewersach, bardzo przypominają kwiat centifolii a rozwijają się z grubego, pękatego pąka. Zewnętrzne płatki nieco jaśniejsze, podobnie jak i rewersy płatków. Odmiana ta, w dziewiętnastym wieku była bardzo ceniona ze względu na jakość niezmieniających koloru kwiatów, które przez to osiągały dobre ceny w handlu, nadto charakteryzowała się bardzo bujnym wzrostem. Podaję za B. Dickerson  The Old Rose Advisor, str.136.

  Rycina pochodzi z Floral Magazine.

  Zapach – kwiaty oryginalnie, mocno pachnące.

  Krzew o bardzo dobrym wigorze i bardzo kolczastych pędach dorastających do 150 cm długości.

  Liście – jasno zielone, matowe z przebarwionymi na brunatno czerwono żyłkami, niestety, podatne na czarną plamistość.

  Pochodzenie – Jules Margottin x Madame Vidot . Według Floral Magazine, John Hopper, to przyjaciel hodowcy, wobec którego  hodowca odczuwał dług wdzięczności i poświęcając mu swoją pierwszą różę, tak się chciał odwdzięczyć. Zgodnie z angielską zasadą: “Dobre czyń ukradkiem”.

  Proponuję  jeszcze zwrócić uwagę na  na opis tej róży zawarty we wspomnianym już Floral Magazine z roku 1862. moją uwagę zwróciły tu dwie kwestie:

  Pierwsza, to głęboki, aż miło,  kompleks Anglików wobec hodowców francuskich i druga sprawa, znacznie poważniejsza, to fakt celowego krzyżowania. Na koncept ten wpadł, zapewne jeszcze pod koniec lat 50 XIX wieku, szkółkarz z Ipswich, pan Robert Ward. Nie Henry Bennet a właśnie Ward i to gdzięś z 10 lat przed Bennetem. Tyle, że Ward swego ewidentnego sukcesu hodowlanego  w postaci róży John Hopper nie zdyskontował, a pomysłu o celowym krzyżowaniu nie upowszechnił. Inaczej niż Bennet, który ze swym konceptem  demonstracyjnie się obnosił.

  “Kilka tygodni temu otrzymaliśmy od pana Warda ze szkółek  w Ipswich , przesyłkę zawierającą kilka naprawdę wspaniałych kwiatów nowej , wyhodowanej przez niego róży, a którą pozyskał drogą celowego krzyżowania… Wierzymy, że rozpoczyna się nowa era w historii Róży. Do tej pory byliśmy zadowoleni z otrzymania wszystkich naszych róż z Francji, przekonani, że nie możemy u nas  hodować róż, i byliśmy zadowoleni z honoru Devoniensis jako naszej jedynej angielskiej róży. W tym sezonie przyniesiono nam do oceny kilka pierwszorzędnych róż a to:   Pauls Beauty of Waltham, Lords Clyde czy właśnie John Hopper.  Że nie wspomnimy
  o innych pięknościach, które dopiero nadejdą; a tym samym laury… …Jeśli będziemy mogli hodować kwiaty tak dobre , najprawdopodobniej
  będziemy mieć rośliny lepiej skonstruowane i bardziej zdolne do przetrwania zmienności naszego klimatu, niż wiele innych. …Mamy wszelkie powody, by sądzić, że wkrótce prześcigniemy naszych francuskich sąsiadów. , ponieważ bardzo niewielu z nich hybrydyzuje świadomie, pozostawiając to różnym owadom: zbierają po prostu „owoce”, gdy są dojrzałe, a zatem nie jest tak prawdopodobne, aby odnieśli sukces w uzyskaniu wszystkich pożądanych cech dobrej róży.”