Fotografie w większości są autorstwa Oleny Kovalovej, dzięki uprzejmości której możemy je  oglądać. Nadto Elżbiety Sołtys w Rosarium Parku Tete d”Or w Lyonie, gdzie to możemy obejrzeć sporą kolekcją róż Orardów.

Na fotografii obok Jean Perre Orard i Olena Kovalova.

Jeżeli pojedziemy16 km na południe od Lyonu, w  Bas-Dauphiné znajdziemy szkółki rodziny  Orard. Pracuje w nich od ponad 15 lat zaangażowany w hybrydyzacji róż, Jean-Charles Orard z żoną i bratem  Pierre.   Historia tej rodziny rosarian nie jest tak bogata, jak na przykład Guyot lub Meilland, ale również obfituje w ciekawe wydarzenia i osiągnięcia.

Założyciel rodu rosarian, Pierre-Joseph Orard, /1902-1942/, po odbyciu służby wojskowej uczył się zawodu i praktykował u mistrzów w Lyonie.  Wykazał się tam dużą bystrością i biegłością zawodową. Nic więc dziwnego, że już w roku 1930 stać go było na kupno  trzech hektarów doskonałej ziemi w okolicach Lyonu. Nieco wcześniej żeni się z Antoinette Fiquet, spokrewnioną z rodem Meilland. Z małżeństwa tego rodzi się czworo dzieci: Angela, Joseph, Yvette i Charles. Dobrze rozwija się też gospodarstwo. W okresie międzywojennym produkuje i bez większego problemu sprzedaje do 50 000 sztuk krzewów róż rocznie. W końcu – jakże by inaczej – sam zabiera się za hybrydyzację. Los jest jednakże kapryśny. Nigdy nie zobaczy swoich krzyżówek w obiegu handlowym. Jest wojna, ludzie nie mają głowy do róż. By się utrzymać trzeba uprawiać warzywa. W roku 1942 umiera w następstwie wypadku samochodowego, potrącony przez samochód. Jego pośmiertne kreacje które powstały w bliskiej współpracy  z Chambardem to: Madame Charles Joly (1942), Angele Orard (1944), Madame Antoine Figuet (1946. Jednakże w wyniku zawieruchy wojennej, większość ich wspólnego dorobku   została utracona.

W tych trudnych i dramatycznych chwilach rodzina dostaje bezcenne wsparcie ze strony kuzyna Francisa Meillanda. Jak potem wspomina Joseph Orard, miał ten przywilej być obecny przy stole Meillandów w czasie obiadów i miał możność słuchania o  tym co było omawiane przy obiedzie. Wiedza ta szybko procentuje. Ma niewiele ponad 20 lat gdy podejmuje tragicznie przerwane dzieło ojca. Przy życzliwym wsparciu Meillanda już w roku 1952 ma pierwsze sukcesy. Pojawiają się kolejno:

1952 – Madame Guerlain
1952 – Madame Robert Perrier
1952 – Madame Renée Truchot
1955 – Madame Vannier
1962 – Fanely Revoil
1962 – Mennie d’Agnin

Niebawem do pracy włączają się synowie Pierre i Jean Charles. Razem wypuszczają na rynek do 1996 roku około25 nowych odmian róż. Powstają tak piękne odmiany jak: Meli-Mélo (1997), Hacienda(1998), Hotel California(2004. Doskonale zostaję przyjęta zwłaszcza Hacienda. Stowarzyszenie Dziennikarzy AJJH, przyznaje tej odmianie w roku 2001 złoty medal.   Są też i inne wyróżnienia.

Dziś trójka Orardów – Joseph, Jean-Charles i Pierre , produkuje około  150 000 sztuk krzewów róż rocznie i wszystko przed nimi.

Oto dorobek klanu Orardów jaki poza odmianami przypisywanymi seniorowi Pierre-Josephowi -  wymieniłem wcześniej.

Odmiany Josepha

A Caen la Paix
Abbé Lemire
Anita Pereire
Belle Champenoise
Bernard Pivot
Brigitte Bardot
Chateau de Bagnols
Christine Lanson
Côté Jardins[
Cyclamen La Sevillana
Europe Sensation
Fanely Revoil
Fernand Point
Firefighter Hacienda.
Joséphine Baker, Cl.
Lady Rose Clg
Landora, Cl.
Madame Marcel Astic
Madame Yvonne Chaverot
Madeleine Rivoire
Marguerite Defforey
Marie-Antoinette Raty
Marie-Antoinette Réty
Méli-mélo

Mennie d’Agnin
Novaïa
Olde English
Phloxy
Romy Schneider

Sourire d’Enfant

Tassili

Thérèse de Lisieux

Odmiany Pierre

Heart ‘n’ Soul
Hotel California
Love In
Lugdunum
Muriel Robin
Mykonos
Oraclelon
ORAstricape
Precious Time
Starry Night

Summer Lodge i * Purple  Lodge*

Dorobku odrębnego Jeana-Charles  poza* Anna Regina* nie znam