Fotografie -przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka.

Mieszaniec spinossisima.

Synonim – Haydi .

Hodowca – dr.Frank Skinner, rok 1953.

Kwiaty – w delikatnym , miękkim odcieniu jasnego różu. Kwiaty rozetowe, płaskie, średnicy do 8 cm, złożone z 20-25 płatków. Nie powtarza kwitnienia.

Zapach -

Krzew – jest to róża parkowa, dorastająca do 150-200 cm.

Liście – odporne na choroby grzybowe jesienią atrakcyjnie przebarwiające się.

Pochodzenie – Rosa laxa Retzius x Skiner’s Burnette .

Wg. HMF  – Skinner opublikował w Horticultural Horizons artykuł / nie jest o niestety cytowany/w którym można znaleźć sugestię, że słynna Susanne jest mieszańcem F2 od Haidee.  Natomiast występujący tu jako dawca pyłku Skinner’s Burnette jest rośliną mateczną w przypadku takich odmian jak:  ‘Isa Murdock’, ‘Karen’, ‘Pink Garland’, ‘Beauty of Dropmore’ .

Jest to bowiem siewka rosa laxa x rosa spinossima. Albo/ r.laxa x r.spinossima/ x r.spinossima. W trzy lata później . Skinner przedstawia  Haidee, różę będącą wynikiem takiej samej krzyżówki a być może nawet, jak sądzą niektórzy,  tej samej krzyżówki. Mielibyśmy więc przyjemność z odmianą siostrzaną. Jak widzimy, nie robi ona jednakże kariery. Bardzo mi to przypomina historię z przed wieku, innych sióstr - Mignonette i Paquerette z których tylko jedna zrobiła oszałamiającą karierę.Wszak Mignonette występuje w jednej czwartej przypadków jako przodek/bliższy lub dalszy/ wszystkich współczesnych róż.

Dokonując tej krzyżówki zapewne F. Skiner nie spodziewał się jaki skarb da rosomanom w postaci Suzanne. Jak pamiętamy, G. Buck sporo musiał się nabiedzić by oswoić r. laxa, która niechętnie dzieliła się swemi przymiotami. Dopiero podpowiedź W. Kordesa i podsunięcie mu swego mieszańca r. spinossima Josef Rothmund oswoiło ją. W wiele lat potem F. Svejda stanęła przed podobnym wyzwaniem i poradziła sobie używając do krzyży przydających jej mieszańcom mrozoodporności, właśnie płodnej Suzanne. To Suzanne , róże kanadyjskie zawdzięczają to co mają najlepszego.

Myślę, że już najwyższa pora na skreślenie kilku słów o człowieku, który ją wyhodował. Frank Skinner urodził się w roku 1882 w Szkocji , skąd przybył z rodzicami do Kanady i osiedlił się w Dropmore, prowincja Manitoba. Zmarł również w Dropmore w roku 1967. To samouk, rodzina jego hodowała bydło na terenie północnych prerii. Skinner, dozorując je jako cowboy zainteresował się tamtejszą florą co przywiodło go do zainteresowania się roślinami odpornymi w tamtym niezbyt przyjaznym klimacie. W rezultacie zakłada komercyjną szkółkę prowadzącą hodowlę interesujących roślin zdolnych do życia w tamtejszych warunkach. Trzeba wyraźnie tu powiedzieć. Róże i wszystko z tym związane były dla Skinnera jedynie pewnym fragmentem  jego szerokich zainteresowań. I to wcale nie najważniejszym, bowiem na na swoim koncie wyhodowanie lub ulepszenie około 150 roślin krajobrazowych.

Pierwsza jego znacząca krzyżówka z zakresu róż,  to rosa rugosa rubra i Mmme Norbert Levavasseur. Wielu z autorów zajmujących się historią róż uważa iż jest to  nic innego jak F.J.Grootendorst. Bowiem Skinner wysłał do ich szkółki tą właśnie hybrydę do oceny. Odpowiedzi nie dostał, ale za to na rynku ukazała się  po 15 latach odmiana , którą dziś znamy jako F.J.Grootendorst.

Sam tak to opisuje:” Minęło ponad pięćdziesiąt lat, odkąd zacząłem hodować róże, które są dostępne w kształcie i kolorze różowym, które znałem w Szkocji, i nadal są wystarczająco odporne, aby rosnąć w Manitobie bez ochrony. W tym czasie Rosa rugosa była uważana za jednego z najbardziej obiecujących rodziców do użycia w tym celu, a kiedy wspomniałam profesorowi Sargentowi z Arnold Arboretum, że zamierzałam użyć R. rugosa – pochwalił mój wybór. Nie odniosłem jednak sukcesu, na jakie liczyłem z R. rugosą. Używając Mermaid jako rodzica pyłu, uzyskałem około 2000 nasion, które wydawały się dobre, ale  nie wykiełkowały. Za pomocą pyłu Mme. Norbert Levavasseur Udało mi się wyhodować cztery hybrydy, z której jedna była identyczna z odmianą, która później stała się znana jako FJ Grootendorst. Ta odmiana nigdy nie   wyprodukowana dla mnie materiału siewnego .Krzyżując R. rugosa z   rodzimą R. acicularis, otrzymałem mieszańce, które były o wiele łatwiejsze w obróbce niż gatunek prosty. Wasagaming, George Will i Will Alderman są hybrydami tych gatunków jako nasiona i wszyscy mają duże, pachnące, dobrze uformowane kwiaty. Wasagaming kwitnie tylko raz, ale pozostałe dwa kwitną przez większą część  lata. Wszystkie trzy są dość żyzne, ale wszystkie sadzonki, które z nich wychowałem, mają ten sam fiołkowo-różowy kolor, który jest tak powszechny w mieszańcach R. rugosa.” Annual Canadian Rose Societes rok 1961.

Zajmując się hodowlą nowych odmian róż, korzystał głównie z rodzimych gatunków.Na początku głównie   r. blanda i acicularis, które krzyżował z remontantkami,  ale na tym polu nie odniósł specjalnych sukcesów poza jednym przypadkiem , wyhodowaniem odmiany Betty Bland. Lepiej mu szło z rugosami. Na swoim koncie zapisał tak udane mieszańce jak Will Alderman, ‘George Will  czy  Wasagaming . Potem jeszcze włączył do swego repertuaru r. spinossima, co dało takie odmiany jak Butte ‘Butterball czy Haidee. Późniejsze starania przynoszą udanego nad podziw mieszańca r, beggeriana i r. rugosa tj. Mrs. John McNab.Wg innych źródeł np.HMF jest to mieszaniec r.laxa i rugosa. Jednakże jego największym osiągnięciem z punktu widzenia znaczenia dla hodowli róż, pozostanie Suzanne .

Wyhodował około 35 odmian róż , ale niestety większość jego wielce oryginalnego dorobku pozostaje nieznana a spotkać je możemy w nielicznych specjalistycznych kolekcjach. Część z jego dorobku prawdopodobnie bezpowrotnie przepadła i nie wiadomo czy uda się go odzyskać. Imieniem F. Skinnera zostało nazwane duże Arboretum założone w prowincji Manitoba.W uznaniu wybitnych zasług dla ogrodnictwa, przyznano mu Order Imperium Brytyjskiego w 1943 roku.

Lista odmian róż wyhodowanych przez Franka Skinnera.

Albion
Altalaris
Appleblossom
Beauty of Dropmore
Betty Bland
Butterball
Dorothy Fowler
Dropmore Velvet
Dropmore Yellow
Eliza
Fanny Heath
George Will
Haidee
Isa Murdock
Isabella Skinner
Jessie Anderson
John McNab
Karen
Larry Burnett
Leda
Mossman
Mr. John McNab
Mrs. John McNabb
Pink Garland
Polyana
Prairie Pinkie
Prince Charming
Skinner’s Rambler
Skinner’s Red[RSM S99 ]
Skinner’s Red Leaf Perpetual”
Suzanne
Wasagaming
Whytewold
Will Alderman
William Godfrey

Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska.

Mieszaniec rugosy.

Hodowca – Dr.Frank L. Skinner, rok 1954.

Kwiaty – w rzadko spotykanym u róż liliowym kolorze. Kwiaty średnicy 8 cm,złożone z 30-40 płatków. Powtarza kwitnienie.

Zapach – mocny.

fotografie – przez uprzejmość – Pani Małgorzata Kralka.

Krzew – wysokości 120 cm. Pędy zabarwione na czerwono/?/

Liście – rugosowate, gęsto rozmieszczone na pędach.

Pochodzenie – /r. rugosa Thun. x r. acicularis/ x własna siewka .Są również inne opinie, że  Skinner użył r.woodsi a  nie r. acicularis.

Mieszaniec r.laxa/r.spinossima/ .

Hodowca – wyhodował ją kanadyjski rosarianin, dr Frank Skinner w roku 1950.

Kwiaty -  w kolorze koralowo różowym z wiekiem jaśniejące, średnicy około 8cm, złożone z 25-30 płatków. Nieśmiało ale jednakże – powtarza kwitnienie.

Zapach -

Krzew – jest to rosły krzew o kolczastych pędach dorastających do około 180cm długości. Wiąże dekoracyjne owoce. Mrozoodporna.

Liście – niespecjalnie się wyróżniają w trakcie sezonu wegetacyjnego, no może tym , że są odporne na choroby. Za to jesienią dają orgię kolorów od ciemno żółtego do pomarańczowo czerwonych odcieni.

Pochodzenie – siewka rosa laxa x rosa spinossima.Albo/ r.laxa x r.spinossima/ x r.spinossima. W trzy lata później . Skinner przedstawia  Haidee, różę będącą wynikiem takiej samej krzyżówki a być może nawet, jak sądzą niektórzy,  tej samej krzyżówki. Mielibyśmy więc przyjemność z odmianą siostrzaną. Jak widzimy, nie robi ona jednakże kariery. Bardzo mi to przypomina historię z przed wieku, innych sióstr - Mignonette i Paquerette z których tylko jedna zrobiła oszałamiającą karierę.Wszak Mignonette występuje w jednej czwartej przypadków jako przodek/bliższy lub dalszy/ wszystkich współczesnych róż.

Wg. HMF  – Skinner opublikował w Horticultural Horizons artykuł / nie jest o niestety cytowany/w którym przy omawianiu odmiany Skiner’s Burnette , można znaleźć sugestię, że słynna Susanne jest mieszańcem F2 od Haidee. Potwierdza to Lynn Collicutt.

Dokonując tej krzyżówki zapewne F. Skiner nie spodziewał się jaki skarb da rosomanom w postaci Suzanne. Jak pamiętamy, G. Buck sporo musiał się nabiedzić by oswoić r. laxa, która niechętnie dzieliła się swemi przymiotami. Dopiero podpowiedź W. Kordesa i posunięcie mu swego mieszańca r. spinossima Josef Rothmund oswoiło ją. W wiele lat potem F. Svejda stanęła przed podobnym wyzwaniem i poradziła sobie używając do krzyży przydających jej mieszańcom mrozoodporności, właśnie płodnej Suzanne. To Suzanne , róże kanadyjskie zawdzięczają to co mają najlepszego.

Myślę, że omawianie tej odmiany róży będzie najlepszą okazją do skreślenia kilku słów o człowieku, który ją wyhodował. Frank Skinner urodził się w roku 1882 w Szkocji , skąd przybył z rodzicami do Kanady i osiedlił się w Dropmore, prowincja Manitoba. Zmarł również w Dropmore w roku 1967. Rodzina jego hodowała bydło na terenie północnych prerii. Skinner, dozorując je jako cowboy zainteresował się tamtejszą florą co przywiodło go do zainteresowania się roślinami odpornymi w tamtym niezbyt przyjaznym klimacie. W rezultacie zakłada komercyjną szkółkę prowadzącą hodowlę interesujących roślin zdolnych do życia w tamtejszych warunkach. Trzeba wyraźnie tu powiedzieć. Róże i wszystko z tym związane były dla Skinnera jedynie pewnym fragmentem  jego szerokich zainteresowań. I to wcale nie najważniejszym, bowiem na na swoim koncie wyhodowanie lub ulepszenie około 150 roślin krajobrazowych.

Pierwsza jego znacząca krzyżówka z zakresu róż,  to rosa rugosa rubra i Mmme Norbert Levavasseur. Wielu z autorów zajmujących się historią róż uważa iż jest to  nic innego jak F.J.Grootendorst. Bowiem Skinner wysłał do ich szkółki tą właśnie hybrydę do oceny. Odpowiedzi nie dostał, ale za to na rynku ukazała się  po 15 latach odmiana , którą dziś znamy jako F.J.Grootendorst. Zajmując się hodowlą nowych odmian róż, korzystał głównie z rodzimych gatunków.Na początku głównie   r. blanda i acicularis, które krzyżował z remontantkami,  ale na tym polu nie odniósł specjalnych sukcesów poza jednym przypadkiem , wyhodowaniem odmiany Betty Bland. Lepiej mu szło z rugosami. Na swoim koncie zapisał tak udane mieszańce jak Will Alderman, ‘George Will  czy  Wasagaming . Potem jeszcze włączył do swego repertuaru r. spinossima, co dało takie odmiany jak Butte ‘Butterball czy Haidee. Późniejsze starania przynoszą udanego nad podziw mieszańca r, beggeriana i r. rugosa tj. Mrs. John McNab. Jednakże jego największym osiągnięciem z punktu widzenia znaczenia dla hodowli róż, pozostanie Suzanne .

Wyhodował około 35 odmian róż , ale niestety większość jego wielce oryginalnego dorobku pozostaje nieznana a spotkać je możemy w nielicznych specjalistycznych kolekcjach. Część z jego dorobku prawdopodobnie bezpowrotnie przepadła i nie wiadomo czy uda się go odzyskać. Imieniem F. Skinnera zostało nazwane duże Arboretum założone w prowincji Manitoba.

Najczęściej klasyfikowana jako mieszaniec róży rugosa. Jednakże poza niewątpliwymi wpływami rugosy mówi się jeszcze o interferencji r.acicularis i jakiejś róży , najogólniej mówiąc – ogrodowej.

Synonim – Vuosaari. Nazwa ta pojawia się na motywach “znalezienia” tejże odmiany w Finlandii i terytorialnego upowszechnienia się tej nazwy.

 Fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia rok 2014. Uwagę zwraca odmienna kolorystyka.

Hodowca – dr. Frank Skinner. Rok  1939.

Kwiaty – ciemno różowe do lila róż, jaśniejące. Kwiat średnicy  8-9cm, złożony z około 20 płatków, płaski, budowy rozetowej.Dobrze powtarza kwitnienie.

Zapach – umiarkowany, korzenny/gozdzików?/.

Krzew – wysokości do 150cm. Mrozoodporna, odporna na choroby grzybowe.

Liście – raczej małe, jasno zielone, matowe o wyraźnych pokarbowaniach blaszki liściowej.

Fotografie – Marian Sołtys w ogrodzie Pani Małgorzaty Kralki 2012.

Fotografie – Marian S0łtys w ogrodzie Pani Małgorzaty Kralki 2012.

Mieszaniec róży pomarszczonej.

Hodowca – to Doktor Frank Skinner. Rok 1939, Kanada.

Kwiaty w kolorze jasno różowym o fioletowym odcieniu i kształtem trochę przypominające centifolie. Średnica kwiatu 8-9cm, złożone z 30-40 płatków. Powtarza kwitnienie.

Zapach – mocny.

Krzew wysokości nie przekraczającej 2m., gęsty, zgrabnie ukształtowany. Pełna mrozoodporność.

Liście ciemno zielone, matowe o lekko pomarszczonych blaszkach liściowych.

Poochodzenie – / r.rugosa x r. acicularis/ x Gruss an Tepliz .Istnieje możliwość, że Skinner użył Rosa woodsii , a nie, jak myślał, Rosa acicularis . Olsen sugeruje, że hybrydy Skinnera stworzone na bazie Rosa acicularis pochodzą prawdopodobnie z Rosa woodsii . Rosa woodsii jest znacznie powszechniejsza w okolicy, w której Skinner był zaangażowany w dobór róż  .

Sam Skinner, tak pisze:” Minęło ponad pięćdziesiąt lat, odkąd zacząłem hodować róże, które są dostępne w kształcie i kolorze różowym, które znałem w Szkocji, i nadal są wystarczająco odporne, aby rosnąć w Manitobie bez ochrony. W tym czasie Rosa rugosa była uważana za jednego z najbardziej obiecujących rodziców do użycia w tym celu, a kiedy wspomniałam profesorowi Sargentowi z Arnold Arboretum, że zamierzałam użyć R. rugosa – pochwalił mój wybór. Nie odniosłem jednak sukcesu, na jakie liczyłem z R. rugosą. Używając Mermaid jako rodzica pyłu, uzyskałem około 2000 nasion, które wydawały się dobre, ale  nie wykiełkowały. Za pomocą pyłu Mme. Norbert Levavasseur Udało mi się wyhodować cztery hybrydy, z której jedna była identyczna z odmianą, która później stała się znana jako FJ Grootendorst. Ta odmiana nigdy nie   wyprodukowana dla mnie materiału siewnego .Krzyżując R. rugosa z   rodzimą R. acicularis, otrzymałem mieszańce, które były o wiele łatwiejsze w obróbce niż gatunek prosty. Wasagaming, George Will i Will Alderman są hybrydami tych gatunków jako nasiona i wszyscy mają duże, pachnące, dobrze uformowane kwiaty. Wasagaming kwitnie tylko raz, ale pozostałe dwa kwitną przez większą część  lata. Wszystkie trzy są dość żyzne, ale wszystkie sadzonki, które z nich wychowałem, mają ten sam fiołkowo-różowy kolor, który jest tak powszechny w mieszańcach R. rugosa.” Annual Canadian Rose Societes rok 1961.

Fotografie – przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

W roku 2012 kupiłem ją w litewskiej szkółce Sybirkos Rożynas. A kupiłem tylko dlatego, że podobała mi się jej nazwa. Czy spodoba mi się sama róża, powiem jak zakwitnie.