Fotografie zapożyczyłem ze strony flowerlady’s

Róża chińska.

Synonim – The Cape Buttonhole Rose.

Hodowca -  Robert & Moreau , rok 1858.

Kwiaty -  kwiaty średnicy około 5 cm, są długie, smukłe, eleganckie i pełne płatków, co oznacza, że otwierają się powoli.  Płatki u podstawy białe, mają zdolność – wspólną tak dla róż herbatnich jak i chińskich – do sugerowania wielu innych odcieni i odcieni. Zewnętrzne płatki często mają różowe lub szkarłatne końcówki, ale te najbardziej wewnętrzne rzucają  cienie jasnego łososiowego koloru. Kwiaty zwykle zawiązuje pojedynczo, czasami dwójkami , które to z rzadka otwierają się całkowicie zwisając pod ciężarem wielu płatków, tak że deszcz omywa je z zewnątrz, a serce kwiatu pozostaje nietknięte.

Krzew – to kłębowisko wiotkich , cienkich gałązek, tworzące krzew do 1 m wysokości. Roślina ma małe ciemne liście – niektórzy mówią, że są podobne /nomen omen/ do liści herbaty – , kilka kolców i masę gałązek. Dorośnie do 2 m prowadzona przy ścianie i jest mniej podatny na pleśń i plamistość niż wiele innych tego rodzaju odmian róż.

Pochodzenie – Odporność Homere odbiega na plus w stosunku do innych róż herbatnich, co może sugerować, że ma ona wiele wspólnego z różami herbatnimi.

Fotografie  w ogrodzie różanym w Monza, rok 2018.

Floribunda.

Hodowca – Vittorio Barni, rok 1997.

Kwiaty łososiowo różowe.

Mafalda Maria Elisabetta/ 1902 – 1944/ -  to druga córka Vittorio Emanuele III i Eleny z zarnogóry.   Księżniczka Włoch , następnie Etiopii i Albanii

Fotografie – Ogród różany w Monza rok 2018.

Floribunda.

Hodowca – Vittorio Barni , rok 1990.

Kwiaty – różowe do łososiowo różowych, budowy klasycznej, średnicy 9 – 10 cm, złożone z około 25 płatków.

Zapach -

Krzew – o pokroju wyprostowanym, wysokości około jednego metra. liście oliwkowo zielone i nie najlepszej odporności na czarną plamistość.

Fotografie – rozarium Monza rok 2018

Floribunda .

Hodowca – Bernard Sauvageot, rok 1989 .

Kwiaty różowo łososiowe, pojedyncze, średnicy do 10 cm.

Zapach – bez zapachu.

Krzew – do prowadzenia jako forma kolumnowa o pędach dorastających do 2 m długości.

Liście oliwkowo zielone, podatne na czarną plamistość.

Mieszaniec róż kanadyjskich. Rodzaj floribundy.

Synonim -  Anna

Hodowca – Ulrika Carlsson -Nilsson, SLU (Swedish Agricultural University), rok 2001.

Kwiaty łososiowo różowe, średnicy 8 – 9 cm, złożone z 20-25 płatków, pojawiając się pojedynczo lub w niewielkich kiściach. Zaczyna kwitnienie w połowie czerwca, ale główne trwa , z małymi przerwami,  od lipca do października. Zakłada ozdobne owoce, ale usuwanie przekwitniętych kwiatów sprzyja obfitszemu, powtórnemu kwitnieniu.

Zapach – umiarkowany.

Fotografie – kolekcja własna rok 2020.

Krzew -Jest to forma pośrednia pomiędzy formą krzewiastą a pnącą. Posadzona jako krzew wolnostojący osiąga wysokość do 200cm, ale może być też prowadzona przy podporze jako forma kolumnowa lub pnąca, nadaje się też do uprawy jako roślina żywopłotowa. Mrozoodporna. Bardzo dobrze rozmnaża się przez sadzonki zielne i dobrze rośnie na własnych korzeniach.

Liście -

Pochodzenie – Friesia x L83. Nazwana po babci hodowcy

Na Wydziale Nauk o Roślinach w Balsgård w Szwecji,  prowadzone są badania   SLU (Swedish Agricultural University), nad  wyhodowaniem odpornych róż z przeznaczeniem    do ogrodów przydomowych i publicznych nasadzeń. Celem było stworzenie róż, które są szczególnie dobrze dostosowane do szwedzkich warunków.  Ambicją było, aby wyhodować odporne i zdrowe odmiany, które będą również długo kwitnące i będą miały dobry zapach. Na dzień dzisiejszy  przetestowano w strefach  1- 4 usda  cztery odmiany: Anna , Freja, Irma i Balder  i są teraz dostępne w handlu. Są dość trudne do zdobycia, ponieważ szwedzkie szkółki potrzebują czasu, aby wyprodukować wystarczającą liczbę, aby zaspokoić popyt.   Więcej odmian jest testowanych i wciąż są bezimienne.

Omawiany tu program został zainicjowany przez Wiktora Trajkowskiego w roku 1985 a Ulrike Carlson -Nilsson dołączyła do programu w roku 1988. Założony program był bardzo podobny do tego jaki postawili przed sobą hodowcy kanadyjscy co specjalnie nie dziwi jeżeli weźmiemy pod uwagę  zbliżone warunki klimatyczne. Dlatego też sięgnięto po sprawdzoną przez F.Svejdę i bardzo udaną siewkę L83 będącą, w skrócie mówiąc , wielokrotną krzyżówka Max Graf i r. kordesii.

Herbatnia .

Hodowca H.B. Bernede , rok 1859. To mniej znany hodowca z okolic Bordeaux, choć ma na swym koncie ponad 30 odmian róż a w tym taką wspaniałość jak  Duchesse de Brabante – herbatnia rok 1857.

Kwiaty łososiowo różowe z karminowymi przebarwieniami brzegów płatków. Kwiaty średnicy 8-10 cm, złożone z około 40 płatków.

Zapach – mocny.

Krzew – wysokości do jednego metra.

Liście -

Pochodzenie -  Nie znamy jej rodziców, a róża ta choć niewątpliwie urocza poszłaby w zapomnienie , gdyby nie to , że sama przyczyniła się do powstania innych odmian, które przebojem zdobyły serca rosomanes. Mam tu na myśli zwłaszcza  dwie tak odmienne róże jak “Anna-Marie de Montravel” i “Mlle Cecile Brunner“. Te dwie róże, choć pochodzą od jednej matki, różnią się kolorem, nawykami wzrostu i tendencją do wydawania sportów. “Mlle Cecile Brunner” ma około metra  wysokości, różne odcienie różu i ma kolor różowy, biały i żółty. “Anne-Marie de Montravel” przedstawia czysto białe kwiaty, o połowę mniejsze niż jej siostrzana sadzonka, i nie wytworzyła żadnego rodzaju sportu od ponad stu trzydziestu lat.

Na tym zasługi się nie kończą bowiem uczestniczyła bezpośrednio przy narodzinach takich róż jak  Adeline Wolfhugel, Madame Jean Andre czy President de Lestrade.  Niestety te róże zaginęły.