Fotografie – Ogród różany w Monza rok 2018

Klasa – klimber

Hodowca – włoski hodowca Davide Dalla, rok 2015

Kwiaty – ciemno różowe, małe, złożone z ponad 30 , postrzępionych płatków

Zapach – mocny , korzenny

Krzew – forma pośrednia pomiędzy krzewem a klimberem

Liście -

Pochodzenie -

Hodowca – Herbert Swim, rok 1945.

Kwiaty – różowe o mocnym zapachu.

Nie jestem pewien czy róża ta funkcjonuje jeszcze w obiegu handlowym. Ciekawostka.

Jesienią 1940 roku, W.Lammerts,  wraca na Uniwersytet Kalifornijski i na swoje miejsce poleca właśnie H.Swima. Od tej pory dokańcza on prace rozpoczęte przez Lammertsa i rozpoczyna swoje własne. Pierwszą jego własną różą była Princess Angeline wyhodowana w roku 1945 z krzyżówki  Charlotte Armstrong, która został zapylona pyłkiem nienazwanej siewki będącej krzyżówką  Mrs Sam McGredy i President  Herbert Hoover wykonaną jeszcze przez Lammertsa. Ciekawostką w przypadku tej róży było to, że Właściciel firmy  Awdry Armstrong nie uznał jej za wystarczająco dobrą by skierować ją do produkcji. Swim sprzedał ją więc do innej szkółki, która nadała jej właśnie to imię.

Hodowca – Felicitas Svejda, rok 1984.

Kwiaty – pojedyncze, pięciopłatkowe, w kolorze intensywnie różowym.

Zapach -

Krzew – Jest to sporych rozmiarów krzew o charakterze klimbera. Jest to siewka , która nie weszła do obrotu handlowego, ale jej zasługi dla późniejszego rozwoju hodowli róż są trudne do przecenienia.

Liście

Pochodzenie – rosa  kordesii x G49./ AgCan/ -

To tytan wśród  mieszańców , które wyszły spod ręki F. Swejdy. Jej potomstwo, patrząc na jej wiek, niespełna 40 lat, budzi podziw:

AC Marie-Victorin
AC William-Booth
Balsgård  Anna
Balder
Balsgards Freja
Balsgårds Irma
Cherry Frost
Distant Zenith
George Vancouver
Louis Jolliet
Marie-Victorin
Overedclimb
PALS Niagara
Penn-07-01
Prairie Celebration
Prairie Charmer
Rosy Vision
Rudolfina
William Booth

II.

W drugim pokoleniu są to:Canadian Shield, Cap Diamand, Party Hardy, Peggy Stevens, Tommy,Watermelon Man, Morden Sunrise x Prairie Charmer Andre Carla.

III.

Bluebriar, Oso Easy, Oso Happy,

IV Cherry Frost,

HMF,  odnotowuje już szóste pokolenie, ale te mieszańce  autorstwa , na ogół młodszego pokolenia hybrydyzerów, nie maja jeszcze nazw handlowych.

L83 – to germplasm, rodzaj  żyjącego banku genów po który sięgają i będą sięgać kolejne pokolenia hodowców. Według wikipedii   ” Terminem germplasm określa się zbiór materiału genetycznego organizmu w postaci zbioru nasion lub tkanek.  Kolekcje plazmy zarodkowej mogą wahać się od kolekcji dzikich gatunków do elitarnych, udomowionych linii hodowlanych, które przeszły rozległą selekcję ludzką. Zbieranie plazmy zarodkowej jest ważne dla utrzymania różnorodności biologicznej i bezpieczeństwa żywnościowego.   Największym projektem zajmującym się zachowaniem zbioru materiałów genetycznych jest International Treaty on Plant Genetic Resources for Food and Agriculture.                                       Co decyduje o atrakcyjności L83 mimo jej  problemów z powtarzaniem kwitnienia? Jest to przede wszystkim odporność na choroby grzybowe ale nade wszystko odporność na szkodniki. No i tak jak i u innych róż kanadyjskich odporność na niskie temperatury.

Róża herbatnia/chińska.

Synonim -  W HMF czytamy, żę w USA, odmiana ta sprzedawana bywa pod nazwą ” Creekside Manor Tea”.

Hodowca – Francis Dubreuil, rok 1898.

Kwiaty różowe, lekko cieniowane srebrzystym. Kwiaty średnicy około 8 cm złożone z około 25  płatków z ciemniejszym żyłkowaniem. Zakłada po 1-3 kwiaty na pędzie. Kwitnie przez cały sezon.

Zapach – Pachnąca.

Krzew  – wysokości do 120 cm o kopiastym, dość nie porządnym pokroju.

Liście – średnio zielone, błyszczące.

To dobra , odporna na warunki uprawowe odmiana.

W wydanej w 2010 roku w USA książce pod redakcją Petera Kukielskiego, zatytułowanej Suinstable Rose Garden, znajdziemy szkic  Williama Pattersona zatytułowany  “A Life Filled with Roses ” a w nim czytamy: “Moją pierwsza różą, którą świadomie uprawiałem i dalej uprawiam od blisko 50 lat jest róża, którą nazwałem “Aunt Belle’s Tea” a którą potem zidentyfikowałem jako  Jean Bach Sisley. W moim rodzinnym ogrodzie  ona rośnie i kwitnie od ponad 100 lat. I to ją uznałbym jako najlepszy przykład róży którą poleciłbym do każdego ogrodu. Dla mnie, jest ona kwintesencją  trwałości i odporności na choroby, czyli tego, czego szukam w różach.”

Hodowca – Alister Clark, rok – przed rokiem 1949.

To oryginalny  mieszaniec herbatni o dużych kwiatach. Kwiaty w głębokim różu. Dobrze powtarza kwitnienie.  Została wprowadzona ho handlu już po śmierci hodowcy, po roku 1949, przez National Rose Society  stanu Victoria i nazwana na cześć jego posiadłości właśnie o nazwie Glenara. To klimber, który wytwarza łodygi kwiatowe o długości  do 3, 5 m. z dużymi półpełnymi kwiatami głębokiego różowego różu,   Kwiaty są lekko pachnące i zachowują doskonałą ciągłość kwitnienia przez lato i jesień. W ogrodzie tworzy ona użyteczny duży krzew lub można go prowadzić jako formę kolumnową. Roślina jest energiczna, o krzaczastym, pionowym pokroju i jest wyposażona w duże skórzaste liście.

Pochodzenie nieznane. Można tylko znaleźć sugestie , że rośliną mateczną był inny mieszaniec herbatni Clarka – Rosy Morn.

Grandiflora/ mieszaniec herbatni/.

Synonimy – Haiku Perfumella, Duftjuwell, Forster Rosentraum.

Hodowca – Alain Meilland w roku , 2010.

Kwiaty  – w czystym , przyjemnym różu, złożone z około 60- 70 płatków, średnicy ponad 10cm. Odporne na deszcz.

Zapach – intensywny, owocowy.

Krzew – do stu cm wysokości.

Liście ciemno zielone, błyszczące, bardzo dekoracyjne.

Pochodzenie – Louis de Funes x / Pink Panther x Graham Thomas/

Zapach i kolor tej róży wystarczą, aby ująć nas za serce. Dzięki ładnym potarganym płatkom i wykwintnemu zapachowi, odmiana ta w pełni zasługuje na tytuł księżniczki.

Różana księżniczka Charlene z Monako to oszałamiająca róża złożona z około 60- 70 płatków w kształcie muszli, które mogą przejść od odcieni moreli do różowego   i wytwarza pyszne, słodkie zapachy , same kwiaty aż proszą się o powąchanie. Princesse Charlene de Monako to niezwykła róża, prawie w kształcie piwonii, która trzyma się naprawdę ładnie nawet w całkowicie otwartej formie. Błyszczące, ciemnozielone liście, które ją otaczają , oferują świetny kontrast z pastelowymi kwiatami.

Nazwana tak na cześć żony księcia Alberta II.
Zanim ta róża stała się znana jako Princesse Charlene de Monako, nazywała się “Haiku Perfumella” i została już nagrodzona trzema międzynarodowymi  nagrodami za zapach i złotym medalem podczas międzynarodowego konkursu nowych róż w Genewie. Teraz jest poświęcona żonie HSH Alberta II z Monako i zajęła godne miejsce wśród róż poświęconych książęcemu domowi. Para odkryła tę odmianę podczas pokazu róż w Monako, a podczas ponownego otwarcia ogrodu różanego Princess Grace / po restauracji/ w czerwcu 2014 r.   została przemianowana na Princesse Charlene z Monako.

To pastelowe piękno znalazło się nawet na własnym znaczku, który został wydany przez Biuro ds. Wydawania Znaczków Księstwa Monako w 2015 roku. Znaczek o wartości 0,68 € przedstawia szkic dwóch główek kwiatów i jednego zamkniętego pąka róży.
Chętnie jest sprzedawana przez  kwiaciarnie   ze względu na średnio długi okres życia kwiatu w wazonie -  od 6 do 8 dni. Jest to wspaniała opcja do kompozycji kwiatowych i bukietów ślubnych i świetnie wygląda w zawsze popularnej kolorystyce różu. Ale nawet jako mono-kwiatowy bukiet, księżniczka Charlene z Monako przyciąga wzrok. Dzięki delikatnemu, owocowemu zapachowi i łososiowo-różowym potarganym płatkom, jest to tylko jedna z tych róż, które stają się magiczne w rękach projektantów kwiatów.

To , w skrócie, oficjalny opis tej odmiany, na który natknąłem się gdzieś w internecie, nie pamiętam już gdzie.