Synonim – Louise Darzens.

Hodowca – Francois Lacharme rok 1861.

Kwiaty – z zabarwionych na różowo pąków rozwija się kulisty kwiat oferujący nam najczystszą biel ale później przełamaną najjaśniejszym różem jaki przyroda miała do dyspozycji, lub /sic!/ jak piszą niektórzy, kolorem żółtym. Kwiaty średniej wielkości 5-6 cm średnicy, złożone są z około 40 płatków. Zazwyczaj zakwita w grupach po 5-7 kwiatów, powtarza kwitnienie.

Zapach – pachnąca.

Krzew -   To duża roślina o pędach dorastających do 2 m długości, która może być również prowadzana jako róża pnąca.

Liście – ciemno zielone, lekko błyszczące.

Pochodzenie: Mlle. Blanche Laffitte x Sapho.

Okazało się, że ta krzyżówka jest niezwykle obiecująca i przyniosła hodowcy wiele niewątpliwej satysfakcji.Otóż możemy obserwować unikalne zdarzenie w historii róż a mianowicie narodzenie pięcioraczków!  Gdzieś ze dwa lata wcześniejszej, tej samej kombinacji rodzicielskiej, narodziła się starsza siostra Coquette des Blanches. Natomiast siostrą bliźniaczą Coquette des Alpes jest o wiele sławniejsza od niej Boule de Neiges. Dodajmy do tego Louise d’Arzens i chyba najmniej sławną  Lady Emily Peel.

Remontantka .

Hodowca – Francois Lacharme, rok 1881 .

Kwiaty – białe , lekko zróżowione.

Odmiana utracona.

Herbatnia .

Hodowca – Francois Lacharme, rok 1845.

Kwiaty – białokremowe z łososiowo żółtym centrum kwiatu. Kwiaty średnicy do 10 cm, złożone z ponad 30 płatków.

Zapach – umiarkowany.

Krzew  o pokroju wyprostowanym, kompaktowy.

Liście – jasno zielone, półmatowe.

W opisach odmianowych, możemy znaleźć sugestię, że odmiana ta może być identyczna z Madame Princesse de Radziwill.

 Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses, Rycina pochodzi z obszernego wydawnictwa z roku    Dictionaire des roses Maxa Singera z roku 1885 .

Remontantka .

Hodowca – Francois Lacharme, rok 1875 .

Kwiaty – wiśniowo czerwone/ciemno czerwone/, kuliste, średnicy około 10 cm, złożone z 30- 40 płatków o aksamitnej teksturze.

Zapach – mocny .

Krzew — wysokości około dwu metrów.

Liście -

Pochodzenie – Charles Lefebvre x Souvenir du Baron Semur .

Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses , oraz z Rosen Zeitung . Jak widzimy obie redakcje żyły w przykładnej zgodzie wymieniając się rycinami.

Remontantka.

Hodowca – Francois Lacharme, rok 1883.

Kwiaty – różowe, średnicy około 9 cm, złożone z około 25 płatków.

Zapach – umiarkowany.

Krzew -

Pochodzenie – Siewka Jules Margottin.

Alphonse Soupert to starszy syn Jeana Soupert.

Wszystkie fotografie – przez uprzejmość  Pani Urszula Trętowska.

Remontantka.

Synonim – Gartendirektor Lauche.

Hodowca – Francois Lacharme , rok 1883.

Kwiaty – czerwone o pięknej , głębokiej czerwieni jaką może mieć tylko potomek General Jacqueminot , ćwierćrozetowe średnicy 8-9 cm, złożone z 30-40 płatków. Przy przekwitaniu mają tendencję do przybierania czarnych odcieni. Szczyt kwitnienia u tej odmiany przypada na czerwiec.Autorka fotografii , Pani Urszula Trętowska, twierdzi, że to wspaniała odmiana, której urok fotografie oddają jedynie w części.

 Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses .

Zapach – umiarkowany.

Krzew – nieodrodna remontantka o nieco rozlazłym pokroju i praktycznie bezkolcowych pędach które niekontrolowane i nieprzyginane szybko przybierają maniery klimbera.

Liście – duże ale skąpo rozmieszczone na pędach, ciemno zielone, błyszczące.

Pochodzenie – siewka General Jacqueminot.

W książce Petera Bealesa Passion for roses, na stronie 93, znalazłem takie oto zdanie – “Piękność ta została uratowana w zasadzie w ostatniej chwili i uratowana na skraju zapomnienia przez Panią Mrs Margaret Wray z Langport późnym latem 1980. Przesłała ją mi , dzięki czemu mogłem ponownie przywrócić ją do obrotu handlowego.” Nie znalazłem jednakże potwierdzenia tego faktu w innym źródle. Za pośrednie potwierdzenie słów Bealesa możemy uznać fakt , że najstarsze fotografie na HMF pochodzą z roku 2005.