Remontantka/mieszaniec herbatni/.

Hodowca – Hugh Dickson, rok 1905.

Kwiaty – krwiście czerwone, klasycznej budowy, średnicy 10 cm, złożone z ponad 30płatków o aksamitnej teksturze.

Zapach – zapach – umiarkowany.

Krzew – dostępne opisy odmianowe określają tę róże jako silnie rosnącego  klimbera.

Pochodzenie. – Lord Bacon x Gruss an Tepliz.

Z tego co mogłem wyczytać w dostępnych mi źródłach, jest to unikalna odmiana a ostatnia fotografia  jak została wykonana w Roseraie l’Hay w roku 1993  znajduje się w książce he Quest for the rose Martyna Rix’a.

Mieszaniec herbatni, floribunda, krzewiasta.

Synonim – Gregor Mendel. O tym wielkim człowieku przeczytać można przy opisie róży *Gregor Mendel * Kordesa.

Hodowca – Josef Urban, rok 1989

Kwiaty pomarańczowe o bardzo mocno pofałdowanych płatkach, nadających kwiatom strukturę kwiatu goździka. Kwiaty średnicy9-10cm, złożone z około 15-20 płatków.

Zapach/

Krzew wysokości ponad150cm

Liście ciemno zielone, błyszczące.

Pochodzenie: nieznane. Odmiana bardzo przypomina inną bardzo udana zresztą różę Urbana tj. Kore.

Fotografie: Marian Sołtys w rosarium Pruhonice 2011.

Floribunda. striped

Synonim Jacob H.Pierneef .

Hodowca – Benjamin Williams, rok 1994 – USA.

Kwiaty – pomarańczowo czerwone w białe cętki i paski. Kwiaty średnicy około 9 cm,luźno zbudowane,  złożone z około 15 płatków.

Zapach – nie pachnie .

Krzew – o budowie wyprostowanej, wysokości do jednego metra.

Krzewiasta, rodzaj mieszańca floribundy. Wyhodowana została przez Felicitas Svejdę w roku – według HMF 1973, natomiast wg Combined Rose List jak i CRS, 1987 – zapewne chodzi tu o rok wprowadzenia do obrotu handlowego.

Kwiaty żółte/ jest to pierwsza i chyba jedyna żółta róża wyhodowana przez Svejdę/ Kwiaty , początkowo przypominają sposobem kwitnięcia kwiaty mieszańców herbatnich, potem otwierają się do formy płaskiej a  złożone są z do 25 płatków, czysto żółte  na początku kwitnienia i kremowe przy przekwitaniu , o średnicy około 8 cm.

[Pokaż jako pokaz slajdów]

[View with PicLens]

Na tych fotografiach możemy dokładnie prześledzić zmianę form i kolorystyki jej kwiatów.

Zakłada po 3- 8 kwiatów na pędzie. Naprawdę obficie kwitną dopiero starsze okazy, również ich kwiaty są wówczas lepszej jakości. Kwitnienie objawia się nam najpełniej w czerwcu, potem jest wyraźnie słabsze.Kwiaty jej są z upodobaniem niszczone przez wszelakiej maści chrząszcze, co doprowadza mnie do szewskiej pasji. Jednakże jest to dolegliwość dotycząca wszystkich róż o kolorystyce żółto kremowej, że wspomnę tu jeszcze Aichę.

Ma bardzo specyficzny sposób kwitnienia. Kwiaty bowiem zakłada na krótkopędach wyrastających z pędu głównego, co dobrze widać na fotografiach powyżej. Pełnia kwitnienia daje niezwykle spektakularny efekt. I jeszcze jedna obserwacja co do sposobu jej kwitnienia. Otóż w pierwszym roku po posadzeniu kwitnie z reguły tylko raz. Drugiego roku po kwitnieniu głównym, pojawiają się rozproszone kwiaty. Tak na prawdę kwitnienie powtarza gdzieś od trzeciego roku po posadzeniu.

fotografia – ms – kolekcja własna

Zapach – mocno pachnące.

Krzew -  Opisy, które spotkałem w literaturze fachowej są rozkosznie rozbieżne. Krzew opisuje się jako osiągający wysokość od 0,5 do 1,5m o prawie bezkolcowych pędach. Moje , po czterech latach od posadzenia, osiągnęły około 120 cm. Chciałbym tu zwrócić uwagę na jeszcze jeden szczegół. Otóż jak możemy zauważyć to na jednej z fotografii, pęd główny, wypuszcza zdecydowanie krótsze pędy boczne,zakończone kwiatami. Ten sposób kwitnienia przypomina wprost do złudzenia sposób kwitnienia Mansuinian, mieszańców r. Banksiae, wyhodowanych w latach 60 ubiegłego wieku przez Q. Mansuino.

Mrozoodporność HMF podaje / chyba z sufitu/ jako 2 strefa usda!? Inne źródła jako 4 strefa. Wprawdzie  CRS podaje w swoim newsletterze, że  dobrze znosi zimy bez okrywania, ale myślę, że nie popełnię błędu jeżeli na podstawie pochodzenia określę ją na 4-5 strefę usda. Co do odporności na choroby również nie ma zgodności. Słowem, jak jest dowiemy się dopiero po jej nabyciu i po własnej obserwacji. Dodajmy jeszcze, że tak jak większość róż kanadyjskich świetnie rozmnaża się przez sadzonki zielne.

Liście – jasno zielone, matowe, u mnie chyba całkowicie odporne na czarną plamistość.

Pochodzenie:Niepewne, bardzo różnie definiowane, jednakże pierwszeństwo nad różnymi innymi spekulacjami dałbym świadectwu samej autorce tej róży. Otóż Felicitas Svejda twierdzi, że jest to krzyżówka Arthur Bell i siewki powstałej z wolnego zapylenia  Von Scharnost. Z kolei Von Scharnost to stary mieszaniec foetidy Petera Lamberta a dokładnie Frau Karl Druschki x Gotfried Keller .

Fotografia – Święto Róży – Kutno 2019 .

Mieszaniec herbatni.

Hodowca – Hans Jurgen Evers, rok 2004.

Synonim – Goethe Rose, Parfum de Honfleur, Pure Poetry . Te nazwy synonimiczne przytaczam za HMF, ale osobiście nie spotkałem się z nimi. No, może z pierwszą.

Kwiaty ciemno czerwone, z wiekiem nieco jaśniejące w stronę odcieni karminowych. Kwiaty bardzo duże, średnicy dochodzącej do 14 – 15 cm. złożone nawet ze stu płatków. wydaje mi się, że kwiat  najlepiej prezentuje sie w fazie mocno rozwiniętego pąka, swym kształtem nawiązując do do najlepszych hodowli szkoły niemieckiej z początków XX wieku jak np. Kaiserin Auguste Victoria.

Zapach bardzo mocny z nutami anyżowymi/ korzennymi/. Jest laureatką wielu prestiżowych nagród przyznanych za zapach.

Krzew -  wysokości do 120 cm , wydaje się być stosunkowo najmniej wybujały wśród serii ciemno czerwonych róż wyhodowanych w firmie Tantau. Mam tu zwłaszcza na myśli takie odmiany jak Gospel czy Soul.

Pochodzenie -

Mieszaniec róży rugosa

Hodowca – Vojtech Benetka/Czechy/ rok 1996.

Kwiaty w zasadzie białe z lekkim fioletowo różowym nalotem. Kwiaty pojedyncze złożone z 5-10 płatków. Średnica kwiatu 8cm. Kwitnie niewielkimi kiściami do 5 kwiatów w sposób charakterystyczny dla rugosy.

Zapach mocny.

Krzew wysokości do 120cm o bardzo ościstych pędach.

Liście ciemno zielone mocno pomarszczone.

Pochodzenie: Jest to krzyżówka, jakiejś nieznanej nam formy rugosy i Blanka .

Fotografie: Marian Sołtys w rosarium Pruhonice 2011, oraz w ogrodzie Pani Małgorzaty Kralki 2012.